12. Ceza Dairesi

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve malen sorumlu vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 2/1-i. maddesinde malen sorumlu, ''yargılama konusu işin hükme bağlanması ve bunun kesinleşmesinden sonra, maddî ve malî sorumluluk taşıyarak hükmün sonuçlarından etkilenecek veya bunlara katlanacak kişi,'' olarak tanımlanmış,

CMK'nın 237/1. maddesinde de ''mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabileceği'' hükümlerine yer verilmiştir. Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, ... malikinin malen sorumlu olarak CMK'nın 2 ve 237. maddeleri uyarınca davaya katılma hak ve yetkisi bulunduğu; katılma talebi reddedilen sıfatıyla da CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize yetkisi olduğu saptanarak, mahkemece verilen katılma isteminin reddine ilişkin karar kaldırılmak suretiyle CMK'nın 237/2. madddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Hüküm özeti ile gerekçeli karar altında yer alan nüshalarının mühürlenmemesi suretiyle CMK'nın 232/7. maddesine aykırı davranılması mahallinde giderilebilir eksiklikler olarak kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, malen sorumlu vekilinin de eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak,

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi,

3.Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün ilk paragrafından "sanığın kastının ağırlığı, amaç ve saiki" ibaresinin çıkartılmasına, hükmün üçüncü paragrafına "TCK 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine,” ibaresinin eklenmesine, hükmün beşinci paragrafının başına ''TCK'nın 52/4. maddesi gereğince'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.