12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın tutuklulukta ve gözaltında geçirdiği sürenin TCK'nın 63.maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemesi, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanık hakkında ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine ve eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.TCK'nın 51/3. maddesi gereğince denetim süresinin hükmedilen ceza süresinden az olamayacağının gözetilmeyerek, hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8 maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı yetkiye istinaden hükmün 6. bendinde yer alan “1 YIL DENETİM ALTINDA BULUNDURULMASINA,” ibaresinin “1 YIL 8 AY DENETİM SÜRESİ BELİRLENMESİNE,” şeklinde düzeltilmesine, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hükmün ilk bendindeki "sanığın kastının ağırlığı, amaç ve saiki'' ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.