9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2015 tarihli ve 2014/63 Esas, 2015/1 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fırkasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fırkasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.10.2018 tarihli 14-2015/67599 Esas sayılı onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında verilen beraat kararının ve mahkumiyet hükmünün alt sınırdan ayrılarak üst sınırdan hüküm kurulmaması nedeniyle bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.İlk Derece Mahkemesince sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu açısından; sanık ile katılan ...'nin evli oldukları, mağdure ...'ın ise...'nin ilk evliliğinden olan kızı olduğu dolayısıyla sanığın mağdurenin üvey babası olduğu, ... yle ...'in evli kaldıkları zaman dilimi içerisinde 2013 yılı Aralık ayında bir akşam katılan ...'nin banyo yaptıktan sonra kızı ... ile sanık ...'in bulunduğu odaya girdiğinde sanığın cinsel organının olay tarihinde üç-dört yaşlarında olan ...'nun eline vermiş şekilde gördüğü, dosyada mevcut Ankara Çocuk izleme merkezi tarafından verilen adli görüşmeci ve değerlendirme raporunda mağdureye çıplak erkek resmi gösterildiğinde erkek cinsel organı kuyruk olarak nitelendirip "...'in kuyruğunu gördüğünü, ...'in kuyruğunu ellediğini ve bunu da annesinin gördüğünü" ifade ettiğinin belirtildiği, yine dosyada mevcut Ankara Numune Eğitim ve Araştırma hastanesi tarafından düzenlenen 07.01.2014 tarihli raporda mağdurenin olay sonrası ruh sağlığının bozulmadığının ve beyanlarına itibar edilebileceğinin belirtildiği, mağdure hakkında düzenlenen adli görüşme raporu, katılan ...'nin raporu ile birlikte değerlendirildiğinde, mağdurenin yaşı itibariyle anlattıklarının yaşamış olduğu olayları ifade etmeye yönelik olduğu ve herhangi bir kurgulama ya da uydurma olamayacağı zira 3,5 - 4 yaşlarında bir çocuğun köpek kuyruk ve ... ilişkilendirmesinin ancak yaşamış olduğu bir olayı anlatmakta olduğunu göstereceği kanaatine varılarak sanığın üvey kızı olan mağdurenin eline cinsel organını vermek suretiyle sarkıntılık boyutunda kalan cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiğine, karar verilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

2.Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından; sanık hakkında katılan ... ile evli kaldıkları süre içersinde katılan ...'nin rızası dışında zorla anal yoldan cinsel ilişkiye girdiğinden bu olay nedeniyle şikayet edileceği korkusuyla da katılan ... ile katılanın ilk evliliğinden olan kızı mağdureyi bir hafta evde kilitleyip hürriyetlerinden yoksun bıraktığından bahisle eylemine uyan mağdureye yönelik hürriyetten yoksun kılma istemiyle kamu davası açılmış ise de sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiş olması, katılan ...'nin iddialarının soyut beyan kapsamında kalması, katılan ...'nin şikayet dilekçesinde ve Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan ilk ifadesinde cinsel saldırıya ve hürriyetten yoksun kılmaya ilişkin herhangi bir iddiasının bulunmaması, katılan ve kızını zorla alıkoyduğuna dair rapor ve benzeri gibi maddi herhangi bir delililin dosyaya yansımamış olması nedeniyle sanığı cezalandırmaya yetecek kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinin "Yüklenen suçun sanık tarafından işendiğinin sabit olmaması" amir hükmü ile maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasını amaçlayan ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden birisi olan "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmiştir.

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

B. Sanık Hakkında Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdure ve katılanın beyanları, alınan raporlar, sanık ile katılan arasında boşanma davası ve husumet bulunması, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; savunmanın aksine sanığın cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan nedenlerle Tebliğnamede kararın onanmasını talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2015 tarihli ve 2014/63 Esas, 2015/1 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2015 tarihli ve 2014/63 Esas, 2015/1 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ıncı maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, sayın Üye ...'ün muhalefeti ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi. MUHALEFET ŞERHİ

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğüm husus, Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 02.12.2014 tarihli sanık hakkında atılı suçlar yönünden 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesinin 1. veya 2. fıkrasından istifade edemeyeceğine dair raporun hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olup olmadığı hususudur.

Sanık hakkında üç psikiyatri uzmanından oluşan Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 02.12.2014 tarihli raporunda " işlemiş olduğu isnat edilen Aralık 2013 tarihinde çocuğun basit cinsel istismarı,cinsel saldırı,kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneği gelişmiştir.5237 sayılı yasanın 32. maddesinin 1. veya 2. fıkrasından istifade edemeyeceğini bildirir sağlık kurulu raporu oy birliği ile verilmiştir." denilmiştir.

Mahkemesince dosyaya celp edilen Sinop Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/347-269 esas karar sayılı dosyasında sanık hakkında Samsun Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 24.04.2014 tarihli raporunda fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamayacak durumda olup, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli ölçüde azalmıştır. 5237 sayılı yasasının 32. maddesinin 1. fıkrasından istifade edebileceği raporu üzerine sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafii tarafından dosyaya sunulan Sinop Atatürk Devlet Hastanesi'nin 04.07.2014 tarihli raporda II. Eksen karışık kişilik bozukluğu (paranoid, şizoid, obsessif) zemininde psikotik özellikte depresyon, atipik duygudurum bozukluğu,prepsikotik süreç,atipik psikoz tanıları konulduğu, Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi psikiyatri servisinde 21.12.2016 tarihinde sanığın yatarak tedavi gördüğü ve organik olmayan psikotik bozukluk teşhisi konulduğu, Bakırköy Prof.Dr.Mazhar ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından 16.10.2017 tarihli raporda sanıkta saptanan şizofreni denilen akıl hastalığının halen kısmı remisyon (düzelme) halinde devam ettiği bildirilmiştir.

Söz konusu dosya içerisinde bulunan raporlar dosya kapsamı da nazara alınarak hükme esas alınan Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 02.12.2014 tarihli raporunun içerik itibariyle yetersiz olduğu ve diğer teşhis ve raporlar ile çelişki oluşturduğu, tüm raporlar ile birlikte sanığın gönderilerek cezai ehliyeti bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alındıktan sonra hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, bu sebeple kararın farklı gerekçe ile bozulması kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir.