9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2014 tarihli ve 2014/315 Esas, 2014/111 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2014 tarihli ve 2014/315 Esas, 2014/111 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 13.09.2022 tarihli ve 2021/3821 Esas, 2022/7735 Karar sayılı kararı ile mağdurun aşamalardaki ifadeleri, savunma ile tüm dosya kapsamına göre sanığın olay günü mağdurun omuzuna elini atarak kıyafetleri üzerinden cinsel organına dokunması şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek hüküm kurulması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/418 Esas, 2022/489 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, tanık anlatımlarının görgüye dayanmadığına, sanığın suç kastının olmadığına, atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''...Sanığın tevilli ikrarı, çocuk mağdurun beyanları, katılanın beyanları, tanıkların beyanları, teşhis tutanağı, oay yeri inceleme tutanağı, çocuk mağdurun raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, olay günü mağdurun omuzuna elini atarak kıyafetleri üzerinden cinsel organına dokunması şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı anlaşılmakla, sarkıntılık düzeyinde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği sabit görülmekle...'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/418 Esas, 2022/489 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.