7. Ceza Dairesi

Yetki belgesi olmadan yük ve eşya taşımacılığı yapmak eylemi sebebiyle 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 26/A maddesine aykırılıktan M.. A.. Ö..S..H.. Med. Tur. İth. İhr. ve Ticaret Ltd. Şti. hakkında Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Adana 5. Bölge Müdürlüğünün 19/11/2013 tarihli ve................. sayılı idari para cezası karar tutanağı ile verilen 1000 Türk lirası İdarî para cezasına yönelik başvurunun reddine dair, Mersin 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/01/2014 tarihli ve 2013/1495 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 16.10.2012 gün ve 47449 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2012 gün ve KYB. 2012-258069 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; 4925 sayılı Kanun'un 26/a maddesinde “Bu Kanunun; a) 5 inci Maddesine göre yetki belgesi almadan veya yetki belgesi aldığı halde yetki belgesi kapsamına uygun olmayan faaliyetlerde bulunanlara bin Türk Lirası, yetki belgesi olduğu halde taşıtını yetki belgesine kaydettirmeden kullananlara beş yüz Türk Lirası idari para cezası verilir ve aynı kabahat için 48 saat geçmeden ikinci bir ceza verilmez.” ve aynı Kanun'un 5.maddesinde “Taşımacılık, acentelik ve taşıma işleri komisyonculuğu ile nakliyat ambarı ve kargo işletmeciliği yapılabilmesi için Bakanlıktan yetki belgesi alınması zorunludur." yine aynı Kanun'un kapsam başlıklı 2. maddesinde yer alan “ Bu Kanun kamuya açık karayolunda motorlu taşıtlarla yapılan yolcu ve eşya taşımalarını, taşımacıları, taşıma acentelerini, taşıma işleri komisyoncularını, nakliyat ambarı ve kargo işletmecilerini, taşıma işlerinde çalışanlar ile taşımalarda yararlanılan her türlü taşıt, araç, gereç, yapıları ve benzerlerini kapsar.”şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, dosya kapsamına göre sağlık alanında faaliyette bulunan muteriz şirkete ait idari yaptırım kararma konu araçta mobil radyoloji cihazının kurulu olduğu ve yaptırım kararında da taşıma eylemine konu eşya ile yükün ne olduğunun belirtilmediği cihetle, başvurunun kabulü yerine yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Mersin 4.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 10.01.2014 gün ve 2013/1495 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 08/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.