4. Ceza Dairesi

Tehdit suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-birinci cümle, 62/1, 50/1-a maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, Akhisar Sulh Ceza Mahkemesinin 05/04/2005 tarihli ve 2004/1016 esas, 2005/289 sayılı karan tekerrüre esas olması sebebiyle sanığın cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ne ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair Akhisar I. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2011 tarihli ve 2008/60 esas, 2011/71 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 09.01.2012 gün ve 2011/88/933 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2012 gün ve 2012/14229 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: " 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesine göre, tekerrür hâlinde hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve aynı maddenin 1. fıkrasında yer alan mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı İle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasının, kanunda gösterilen şekilde yapılması gerektiği biçimindeki düzenlemeler doğrultusunda, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanun'un 108/1 -c maddesinde, tekerrür hâlinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi hâili olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre. tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanabilmesi için hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği ve aynı Yasa'nın adli para cezalarının infaz yöntemini gösteren 106. maddesinde de mükerrirlikle ilgili bir düzenlemeye yer verilmediği cihetle, mahkemece tehdit suçu nedeniyle hükmolunan adli para cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.." denilmektedir. Gereği görüşüldü; 5237 sayılı T.C.Y.'nın 50. maddesinin 5. fıkrasında " Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir." 58. maddesinin 6. fıkrasında "Tekerrür halinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir. Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." 7. fıkrasında "Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir." 8. fıkrasında ise "Mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması, kanunda gösterilen şekilde yapılır." hükümleri yer almaktadır. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasanın 108. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin, yalnızca hapis cezalarına ilişkin olduğu ve aynı Yasanın adli para cezalarının infaz yöntemini gösteren 106. maddesinde de mükerrirlikle ilgili bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir. Belirtilen yasal hükümler birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece hükmolunan cezanın türü itibariyle sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilemeyeceği anlaşılmaktadır. Mahkemenin tekerrür hükmü uygulamasının hukuka aykırı olduğu açıktır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği istem yazısında belirtilen nedenlerle yerinde görüldüğünden, tehdit suçundan sanık ... hakkındaki Akhisar I. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2011 tarihli ve 2008/60 esas, 2011/71 sayılı kararının 5271 sayılı C.Y.Y.'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, karardaki hukuka aykırılığın aynı yasa maddesinin 4/d fıkrası gereğince Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden; tehdit suçuyla ilgili mahkumiyet hükmünde yer alan mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kısımların, anılan hükümden ÇIKARILMASINA, karardaki öbür hususların olduğu gibi bırakılmasına, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.