4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında;

1.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkraları, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 13.260,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 7.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; suça konu olayda mağdur ve katılan polisleri iş yerine çağırıp yardım istediğini, polislerin şikayetçi olduğu kişileri yakalamak yerine kendisinden kamera görüntülerini istediği, hangi şekilde görevi yapmalarına engel olduğunun açıkça izah edilmediği, tanık A.S.'nin kolluktaki ifadesini kabul etmediği, kolluk tarafından düzenlenen tutanakların kabul edilmemesi gerektiği, kamera görüntülerinde polislere herhangi bir yaralamasının gözükmediği, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

Olay tarihinde, sanığın iş yerinde kavga olduğu ihbarı üzerine mağdur ve katılan jandarma görevlilerinin olay yerine gittiği, sanığın iş yerindeki güvenlik kameralarını izlediği sırada, alkollü olan sanığın şikayetçilere tepki göstererek kavga ettiği diğer kişilerin yakalanmasını isteyip tepki gösterdiği, şikayetçilerin de "İşimizi senden öğrenecek değiliz." diye cevap vermesi üzerine sanığın agresif hareketlerine devam ettiği, bunun üzerine takviye görevliler istenmesi sonucunda olay yerine mağdur ... B. ve katılan ... Y.'nin de geldiği, sanığın kolluk görevlilerine sinkaflı sözlerle küfürler ettiği, kelepçe takıldığı sırada sanığın mağdur ... M. ve ... Y.'yi basit tıbbi müdahale ile iyileşecek nitelikte yaraladığı, eylemlerinin katılanlar ve mağdurların beyanları, tanıkların anlatımları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

Katılanlar ve mağdurların beyanları, tutanaklar, doktor raporları ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın atılı suçları işlediğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.