3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Esas davada, ilk defa yoksulluk nafakası ile küçük çocuklar için hükmedilen iştirak nafakasının artırılması; karşılık davada ise iştirak nafakasının azaltılması istenilmiş; mahkemece, davalı (k.davacının) gelirinin azaldığı gerekçesiyle, esas davanın tümüyle reddi, karşılık davanın kısmen kabulüyle iştirak nafakasının her iki çocuk için düşürülmesine ve yıllık %10 oranında her yıl artırılmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı (k.davacının) tüm, davacı (k.davalının) sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, yaklaşık 1 yıl önce hükmedilen iştirak nafakasının niteliği, çocukların yaşı, eğitim süreleri gözetildiğinde, küçüklerin ihtiyaçlarının doğal olarak arttığı sabit olduğu halde, salt davalı (k.davacı) nın gelirinin azalması gerekçesiyle artış isteminin reddi ve buna karşın nafakaların 300'er TL den 250'şer TL ye indirilmesi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ayrıca, tarafların değişen ve gelişen sosyal, ekonomik durumları ile küçüklerin yaş ve eğitim süreçleri gözetildiğinde iştirak nafakasının sabit bir oranda (yıllık %10) artırılması doğrultusunda karar verilmiş olması isabetli bulunmamıştır. Mahkemece, karşılık davanın tümüyle reddi ile, iştirak nafakalarının, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, çocukların yaş ve eğitim düzeylerine uygun şekilde hakkaniyet ilkesi doğrultusunda en azından ÜFEndeksindeki artışa uygun şekilde artırılmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.