12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece, hükümden önce 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi hükmünün uygulamama gerekçelerinin açıkça gösterilerek değerlendirilmiş olduğu ve ayrıca, dosya kapsamından; ölenin oğlu olan müşteki ...'ın "Biz olayı adalete bırakıyoruz, zarar ve ziyanımız giderilmedi" şeklindeki beyanı, sürücü belgesi bulunmayan sanığın olay sonrası kardeşinin sürücü belgesini kullanmak suretiyle kimliği hakkında yalan beyanda bulunduğu ve yapılan araştırma sonucunda gerçek kimliğinin tespit edilebildiğine ilişkin 27.03.2010 tarihinde kolluk görevlilerince tutanak düzenlendiğin anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Gerekçeli karar başlığında, 5271 sayılı CMK’nın 232/2-c maddesine uygun şekilde, suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gösterilmemesi, mahallinde tamamlanması mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın pişman olduğuna, para cezasının fazla olduğuna ve sanığın ödeme gücünün bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezası, 5237 sayılı TCK'nın 49/2. maddesi gereğince uzun süreli hapis cezası olduğundan,

TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50/4, 52/2. maddelerine göre çevrilmesi ve hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında hapis cezasının kaç gün üzerinden çevrildiğinin belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan "TCK 50/4, 52/2. maddesi" ibaresinin "5237 sayılı TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri" olarak değiştirilmesine, "gereğince" kelimesinden sonra gelmek üzere "605 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine ve" ibaresinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.