4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Tanıklar ..., ... ve ...'a, beyanları alınmadan önce, 5271 sayılı CMK'nın “yeminin biçimi”nin düzenlediği 55. maddesi uyarınca ihtarat yapıldığının ilgili celse zabıtlarında yazılı olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1.Sanıklara yükletilen kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Sanık ...'ın adli sicil kaydına esas eski hükümlülükleri nedeniyle koşulları oluşmasına rağmen TCK'nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak, sanıkların hapis cezasına mahkumiyetlerinin kanuni sonucu olarak, TCY.nın 53/l-(e) bendinde yer alan “Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten” hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnamedeki bozma düşüncesine aykırı olarak, sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına, “Sanıkların

TCK'nın 53/l-(e) bendinde yer alan, Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, yoksun bırakılmalarına cümlesi eklenmek biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin, bu bağlamda ONANMASINA,

2.Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın, katılanı “seni gebertirim” diyerek tehdit eyleminin TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen “hayata yönelik saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit” suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek 106/1-2. cümlesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

2.Adli sicil kaydına göre daha önce hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanığa verilen 25 gün hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı Kanun maddesinin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

3.Sanığın hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak, TCK'nın 53/l-(e) bendinde yer alan “Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten” hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce sonuç itibariyle yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.