8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Karataş Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.08.2015 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 Sayılı Türk ceza Kanun'un 154 üncü maddenin birinci fıkrası,53 üncü maddesi ve sanık ... hakkında Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2.Karataş Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında hakkında Hakkı olmayan yere tecavüz etme ve Tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz istemi suça konu Kızıltahta Köyü 125 numaralı parselin katılanın zilyetliğinde olup sanığın yıllarca suça konu taşınmazı kullanıp kira ödediğine, kaymakamlıkça sanık hakkında men kararı verildiğine eksik araştırmayla karar verilip kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaireye ilişkindir.

2.Katılan vekilinin tehdit suçu yönünden temyiz istemi katılanın suça konu taşınmazın kendisine ait olduğunu kullanmamaları gerektiğini sanıklara bildirdiğinde sanıkların kralı gelse alamaz tarla bizim tarlamızdır tapulu malımızdır kimseye vermeyiz diyerek tehdit ettiklerine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanık ...'ın suç tarihinde Kaymakamlıkça verilen men kararına rağmen katılanın kullandığı ... Köyü 125 parsel sayılı taşınmazı sürüp soya ekerek tecavüz ettiğine ve Kaymakamlık men kararının tebliği için 15.01.2015 tarihinde köye gelindiğinde sanık ...'ın katılanı kastederek "bu tarlayı değil Faysal kralı gelse vermem, bu tarla tapulu tarlamızdır, kimseye sürdürmeyiz, kimseye vermeyiz"şeklinde katılanı tehdit ettiğine ilişkindir.

2.Katılanın Kaymakamlığa şikayeti üzerine 15.01.2015 tarihinde suça konu 125 numaralı parselin 4160 metrekaresine buğday eken sanık ... hakkında 3091 sayılı Yasa gereği men kararı verilmiştir.

3.Kolluk olay yerinde inceleme yapmış 06.07.2015 tarihli tutanak düzenlemiş olay yerine ilişkin basit kroki düzenlemiş krokide 125 parsel yanındaki tarla yolunu ardından sulama kanalını çizip anlaşmazlık konusu yeri sulama kanalının gerisi olarak gösterip 4 dönümlük bu yerde soya fasulye ekili olduğu tespiti yapılmıştır.

4.Sanık ... savunmasında soya ektiği yerin kendisine ait 114 ada 2 numralı parsel olduğunu 125 parselin davalık olduğunu ve bu yeri kullanmadığın katılanı tehdit etmediğini beyan etmiştir. Sanık ... savunmasında katılanı tehdit etmediğini beyan etmiştir.

5.Katılan beyanında 125 parselin babasından kaldığını zilyetliğinin kendisinde olup davalık olduğunu 5 yıldır sanık ... tarafından kiralanarak kullanıldığını ancak kira ödenmeyince 2014-2015 mahsul döneminde başka kişiye kiraya verdiğine 2014 Aralık ayında sanığın buna rağmen taşınmaza buğday ektiğine bu sebeple men kararı aldırdığına ancak sanığın taşınmazına yeniden soya fasulyesi ekerek tecavüz ettiğini şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

A. Sanık ...

hakkında tehdit sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen beraat hükümlerinin temyiz incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen düzenlemeye göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği; 10.08.2015 tarihli iddianame anlatımı ve nitelendirmeye göre sanık ... hakkında hakkı olayan yere tecavüz suçundan, sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanunun 170 inci maddesine uygun olarak açılmış davalar bulunmadığı gözetilmeden bu suçlardan beraat hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanunun 225 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık ...

hakkında hakkı olmayan yere tecavüz, sanık ... için tehdit suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 10.08.2015 tarihli iddianame ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık ... hakkında ise tehdit suçundan dava açılmasına karşın her iki sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve tehdit suçundan hükümler kurulması suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması suretiyle hükmün karıştırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karataş Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2023 tarihinde karar verildi..