4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; Mahkemenin yetkili olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu ve 129 uncu maddelerinin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

Sanığın, katılana suç tarihinde "Lan, salak, nitelikli dolandırıcılığını sen yapıyorsun, hem başkasına ait teli bozuk teli ver, hemde yaptığına bak, siiiii, haddini bil akilli ol, senin amk artık lan nerdesin in geliyoruz, amk adres ver, lan, dolandıran sensin." şeklinde mesajlar göndererek hakaret suçunu işlediği iddia ve Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

1.Sanık suçlamayı ikrar etmiştir.

2.Katılan iddia yönünden anlatımlarda bulunmuştur.

3.Mesaj tespit tutanağı dosyada mevcuttur.

4.Sanığa ait adli sicil kaydı dosya içindedir. IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Yetki ve Hata Haline İlişkin

Sanık savunması, katılan beyanı, mesaj tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamından; görevli ve yetkili mahkemece sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek mahkûmiyetine dair inanç ve takdirde hukuka aykırılık bulunmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata halinin somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Haksız Tahrike İlişkin

Sanığın savunmasında, katılanın kendisine bozuk telefon verdiğini, kendisine ulaşamadığını ve kendisine hakaret edildiğinden bir anlık kızgınlıkla suça konu mesajı attığını belirtmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması hukuka aykırı görülmüştür.

B. Sair Yönlerden Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanabilmesi için, bir suç işleme kararıyla, değişik zamanlarda aynı kişiye karşı aynı suçun birden fazla kez işlenmesi gerekli olup, somut olayda, sanığı hakaret eylemlerini aynı gün içerisinde kısa zaman aralıklarıyla gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, hukuken tek fiil sayılacak hareketlerle gerçekleşen olay nedeniyle tek hakaret suçunun oluşacağı ve farklı zamanlarda işlenen birden çok suçtan söz edilemeyeceği gözetilmeden, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2.7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden, karar bu yönleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünün (A-2) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.