12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme ve araştırmaya, kusura, ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin “g” bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.Sabıkası ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir davranışı bulunmayan sanık hakkında tayin olunan süreli hapis cezasının, bilinçli taksir hali hariç taksirli suçtan tayin olunan hapis cezası uzun süreli de olsa TCK'nın 50/4. maddesi hükmü karşısında koşulları bulunduğu takdirde adli para cezasına çevrilebileceği gözetilmeden, “sanığa verilen cezanın süresi dikkate alınarak” şeklindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3.TCK'nın 53/1. maddesinin kasti suçların yasal sonucu olarak uygulanacağı gözetilmeden, taksirli suçtan mahkum edilen sanık hakkında anılan madde ile güvenlik tedbirine hükmedilmesi,

4.Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.