8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Finike Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2010 tarihli ve 2010/110 Soruşturma, 2010/382 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında kötü muamele, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi, 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesi uyarınca dava açılmıştır.

2.Finike Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2013 tarihli ve 2010/281 Esas, 2013/159 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kötü muamele suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraat; ... ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3.150,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; ...'ya karşı tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3.150,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; ... ... ve ...'ya karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 ... ve 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3.150,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Finike Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2013 tarihli ve 2010/281 Esas, 2013/159 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine sanık hakkında kasten yaralama, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.06.2021 tarihli ve 2019/8909 Esas, 2021/15259 Karar sayılı kararı ile; "Mağdur ... ..., katılan ... Yurteri ve tanık ...'ün beyanlarına göre, olay günü sanıkla katılan ... arasında meydana gelen tartışma sırasında sanığın katılan ...'ya "seni öldürürüm, seni rezil ederim" şeklinde tehditlerde bulunup kızı olan mağdur ... ile birlikte katılanı evden dışarı atmaya çalıştığı, ikamette bulunan ...'ün araya girmesiyle eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, akabinde sanığın mağdur ...'yı ... bir odasına kapattığı ve eliyle mağdura vurarak yaraladığı olayda, sanığın eyleminin bir bütün olarak TCK'nın 109/2, 109/3-e, 43/2. maddelerinde tanımlanan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, ayrıca tehdit ve kasten yaralama suçlarından da mahkumiyet hükümleri kurulması," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Finike Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2022 tarihli ve 2021/765 Esas, 2022/785 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son hükmü gereği aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın neticeten 3.150,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; Atılı suçu işlemediğine, eksik ve hatalı hüküm kurulduğuna ilişkindir.

1.Dava konusu olay, sanığın olay tarihinde evli olduğu mağdur ...'yı öldürmekle tehdit ettikten sonra kızı ... ... ... ile evden atmaya teşebbüs ettiği ve mağdur ...'u ikametin soğuk bir odasında bir süre beklettiği iddiasına ilişkindir.

2.Sanığın, mağdur ...'yı "seni öldürürüm, seni rezil ederim" şeklinde tehdit etmesinin ardından mağdur ... ...'ün sol gözüne vurup annesi ... ile birlikte evden dışarı atmaya çalıştığı sırada mağdurun kardeşi S.Ö.'nün engel olduğu ve mağdur ...'u soğuk odada bir süre beklettiğine ilişkin taraf beyanlarının S.Ö. tarafından doğrulandığı belirlenmiştir.

3.Finike Devlet Hastanesi Baştabipliğinin 18.01.2010 tarihli ve 284 sayılı raporu ile mağdur ... ...'ün sol üst göz kapağında 0,5x0,5 cm'lik ekimoz alanının mevcut olduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olduğu belirlenmiştir. IV. GEREKÇE

1.Finike Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2022 tarihli ve 2021/765 Esas, 2022/785 Karar sayılı kararında, sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son hükmü uyarınca kazanılmış hak nedeniyle toplam cezanın kasten yaralama, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından üç defa 3.150,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi gerektiği halde, sonuç cezanın bir defa 3.150,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

2.Mağdurların aşamalardaki istikrarlı anlatımları ve bu anlatımları destekleyen tanık beyanı ve doktor raporu ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Finike Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2022 tarihli ve 2021/765 Esas, 2022/785 Karar sayılı kararında, sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son hükmü uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 3.150,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 3.150,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Finike Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2022 tarihli ve 2021/765 Esas, 2022/785 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yedinci paragrafta bulunan "... sanığın neticeden 3.150,00 TL ADLİ PARA CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin çıkarılarak yerine "sanığın cezasının 3.150,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2023 tarihinde karar verildi.