7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalıya ait turistik otel olan iş yerinde 01.04.2004 tarihinden itibaren halkla ilişkiler müdürü olarak çalışmaya başladığını, iş aktinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti ve eksik ödenen maaş alacaklarının ödetilmesini istmiştir. Davalı cevabında, davacının devamlı rapor aldığından iş aktinin feshinin haklı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının hakla ilişkiler müdürü olarak üst düzey bir yönetici olduğu gerekçesiyle fazla çalışma ücreti isteminin reddine ve ücret alacağı olduğu kanıtlanamadığından bahisle reddine; kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı davalı iş yerinde halkla ilişkiler müdürü olduğunu belirtmiş, tanıklar da bu hususu doğrulamışlardır. Davacının başvurusu üzerine dava konusu alacaklar konusunda inceleme yapan iş müfettişlerine davalı işveren vekili H.. K.. verdiği ifadesinde davcının müdür olmadığını, halkla ilişkiler departmanında görev yaptığını bildirmişlerdir. Dosya kapsamındaki delillerden davacının turistik otel olan iş yerinde halkla ilişkiler bölümünde görev yapmakla birlikte mesaisini kendisinin belirlediğinden ve otelin genel müdüründen emir ve talimat almadığından söz edilemez. Bu durumda, davacının üst düzey yönetici olduğunun kabulü ile fazla çalışma ücreti konusundaki isteminin reddi doğru değildir. O halde mahkemece, tanık beyanları doğrultusunda bilirkişi tarafından hesaplanan miktar gözetilerek fazla çalışma ücretine hükmedilmelidir. Anılan husus gözetilmeksizin verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.