8. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Sandıklı Cumhuriyet Başsavcılığı' nın 19.12.2014 tarihli iddianamesiyle sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 37 ... maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla aynı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası gereğince, sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası ve 39 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.

2.Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun' un 37 ... maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası, 39 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; sanıklar ..., ... ve ... yönünden, mahkumiyete yeterli delil olmadığına, sanıkların atılı suçu işlemediklerine, suç kastı olmadığına, sanıkların eyleminde cinsel amaç bulunmadığından artırım yapılamayacağına, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, sanık ... yönünden, atılı suçu işlemediğine, mağdurenin ilk ifadesinin rızasıyla kaçtığı yönünde olduğuna, gerekli araştırma yapılmadan hüküm tesis edildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, mağdurenin rızası olduğu düşüncesiyle evlenmek amacıyla götürdüğüne, sanıklar ... ve ... yönünden, mahkumiyete yeterli delil olmadığına, suç işleme kastı olmadığına, yardım eden olarak cezalandırılamayacaklarına, tüm sanıklar hakkında re'sen tatbik edilecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

1.Dava konusu olay; sanık ...' nun diğer sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte kurs dönüşünde yolda yürümekte olan mağdurenin yanına minibüsle geldikleri, mağdureyi zorla kolundan tutarak minibüse bindirip ... İlçesi ... köyüne götürdükleri, sanık ...'nun mağdure ile evlenmesi amacıyla mağdurenin hürriyetini kısıtladıkları, sanıklar ... ve sanık ...'ın atılı eyleme yardım eden sıfatıyla iştirak ettikleri iddiasına ilişkindir.

2.... İlçe Hastanesi'nin 10.12.2014 tarihli adli raporunda; mağdurenin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığı belirtilmiştir.

3.Kolluk görevlilerince tutulan 09.12.2014 tarihli CD Çözümleme ve Araştırma Tutanağında; minibüsün mağdurun önüne doğru kırarak durduğu sanıkların minibüse mağduru zorla bindirerek götürdüklerinin tespit edildiği belirtilmiştir.

4.MOBESE görüntüleri üzerinde yaptırılan inceleme neticesinde alınan 30.10.2015 havale tarihli raporda; "... bir erkek şahsın hareket halindeki minibüsten atlayarak mağdurenin önce sol kolundan asıldığı ve sonrada sol eliyle mağdurenin sağ kolundan tutup minibüse doğru çektiği ancak buna rağmen mağdurenin kendini eğilerek geri doğru çekmeye çalışıp direndiği esnada ikinci şahsın mağdurenin sağ yanına geçerek kolundan tutup asılarak diğer erkek şahsa yardım ... mağdureyi zorla arkasından da iterek minibüse bindirdikleri görülmüştür. Ayrıca iki şahsın mağdureyi minibüse bindirecekleri esnada ortalarına aldıkları mağdurenin ağzına yada burnuna uyutucu, uyuşturucu madde içeren ... bez yada benzeri başkaca bir materyal ile kapattıkları görüntüde mevcut değildir..." şeklinde tespitler yapıldığı anlaşılmıştır.

A. Sanıklar ..., ..., ..., ...

hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede,

1.Dosya kapsamına göre sanık ...'nun, olay tarihinden önce mağdur ... ile evlenmek amacıyla ailesinden kendisini istediği, mağdur ...' nin ailesinin bu evliliğe olumlu bakmaması nedeniyle sanık ...' in teklifini reddettikleri, bunun üzerine suç tarihinde sanık ..., ... ve ...' ın sanık ...' nın sevk ve idaresindeki araçla mağdurun öğrenim gördüğü kurstan çıkıp yolda yürüdüğü sırada yanına geldikleri, araçtan inen sanıklar ... ve ...'ın mağdureyi kollarından tutup çekiştirmek suretiyle rızası hilafına araca bindirdikleri ve kaçırdıkları mağdureyi ... İlçesi ... köyüne götürerek alıkoydukları somut olayda, mağdurenin aşamalardaki beyanları, adli raporu, tutanaklar, CD çözümleme ve araştırma tutanağı, MOBESE görüntülerine ilişkin rapor, sanıkların savunmaları ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde cebir kullanarak cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediklerine dair ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanıklar müdafiinin, mahkumiyete yeterli delil olmadığına, sanıkların atılı suçu işlemediklerine, suç kastı olmadığına, sanıkların eyleminde cinsel amaç bulunmadığından artırım yapılamayacağına, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, gerekli araştırma yapılmadan hüküm tesis edildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanıklar ..., ...

hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre sanıklar ... ve ...'ın, mağdurenin rızası dışında kaçırıldığını bildiklerine ve diğer sanıkların eylemlerine iştirak iradesiyle hareket ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığından yüklenen suçlardan ayrı ayrı beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanıklar ... ve ...'ın mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemine yardım eden sıfatıyla iştirak ettikleri kabul edildiği halde sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi gereğince artırım yapılamayacağı gözetilmeden fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR

A. Sanıklar ..., ..., ..., ...

hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarih ve 2014/832 Esas, 2015/714 Karar sayılı kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar ..., ...

hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarih ve 2014/832 Esas, 2015/714 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2023 tarihinde karar verildi.