8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.07.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Antalya 18.Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 13.12.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nin, 11.03.2020 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna ve suç işleme kastı bulunmadığına, ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin kabulü;

İncelemeye konu olay; sanığın yetkilisi olduğu firmadan aranan mağdura, dosya masrafının iadesi konusunda yardımcı olunacağının belirtilmesi, akabinde mağdurun kartından bilgisi ve rızası dışında 342,99 TL harcama yapılması, iddiasına ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin kabulü;

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nin, 11.03.2020 tarihli kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1.maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 18.Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9.Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.