12. Ceza Dairesi

Sanıklar ... ve ... hakkında;

TCK'nın 85/1,50/4, 50/1- a, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in beraatine, sanıklar ... ve ...'nin mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ..., katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafiinin kusura, sanığın beraatine hükmedilmesi gerektiğine, ceza uygulamasına; katılan vekilinin, sanık ...'in de mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, sanıklar İsa ve Suphi hakkındaki hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesinin hakkaniyete aykırı olduğuna, cezaların üst sınırdan tayini gerektiğine, olayda bilinçli taksirin yasal şartlarının gerçekleştiğine, sair nedenlere; sanık ...'nin süre tutum dilekçesinde belirttiği, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinde;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.Hükümlerin esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısımlarında, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3.Sanıklar hakkında hükmolunan 3 yıl hapis cezalarının, seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. ve 4. bentlerinde yer alan “sebep ve saikleri” ibarelerinin hükümlerden çıkarılmasına, hükümlerin 3. ve 4. bentlerinin 3. alt paragraflarının çıkarılarak yerlerine, “Sanığa verilen 3 yıl hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine;

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1095 tam gün olarak belirlenmesine;

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 21.900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK, sanık ... hakkındaki beraat hükmünün ise doğrudan ONANMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.