7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı, işe girdiği tarihten emekli olduğu tarihe kadar sürekli çalışmasına rağmen yıllık izin kullandırılmadığı ve ücretinin ödenmediği, yaptığı iş gereği vasıflı işçi olarak çalıştığı iş yerinde görülen işin mevsimlik iş ya da kampanya işlerden sayılamayacağını ileri sürerek yıllık izin alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, mevsimlik işlerde yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümlerin uyğulanamayacağına bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, mevsimlik iş akdi ile çalıştığı sabit olan davacının 1999 yılındaki çalışmasının 11 ayın üzerinde olduğu görülmüş buna göre bu dönem için mevsimlik çalışmadan sürekli çalışma olgusuna geçildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. 1475 sayılı Yasanın 50., 4857 Sayılı Yasanın 53. maddesinde niteliklerinden ötürü bir yıldan az süren mevsimlik veya kampanya işlerinde işlerinde çalışanlara bu kanunun yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümlerinin uygulanmayacağı bildirilmiştir. Ancak bir yıl içindeki çalışma 11 ay veya üzerinde ise artık mevsimlik işten söz edilemez ve işçi yıllık izne hak kazanır.

Somut olayda; davacı 02.02.2001 tarihinde devamlı kadroya alınmıştır. Davacının hizmet dökümü cetveli tetkikinden 1999 yılında 11 ayın üzerinde çalışması olduğuve yıllık izin alacağına hak kazandığı anlaşılmaktadır. Davacı 02.02.2001 tarihinde devamlı kadroya alındığı için ve 11 ayın üzerinde çalışması olmadığından 2000 yılının da hesaba katılması hatalıdır. Ayrıca karar tarihinde yürülükte bulunan AAÜT'ne göre davacı lehine kabul edilen miktar üzerinden nispi vekalet ücreti verilmesi gerekirken maktu vekalet ücreti verilmesi hatalıdır.