12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusur raporunun oluşa uygun olmadığına, cezanın fazla olup, zararın tazminat davasının sonuçlanması ile karşılanacağına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında katılanlar vekilinin hükümden sonra 10.05.2012 havale tarihli dilekçe ile tüm zararlarının karşılanması nedeniyle şikayetlerinden vazgeçtiklerini bildirmesi karşısında "sanık hakkındaki şikayetin devam etmesi, kusur durumu, daha önce tutuklanmamış olması, suçun işlenmesindeki özellikler, meydana gelen zararın ağırlından" bahisle temel ceza tayininde teşdit gerekçesi olarak gösterilen gerekçeler tekrarlanmak suretiyle yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'', (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılmayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.