8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında katılana karşı hakaret suçundan neticeten hükmolunan 1.500,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının türü ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu tespit edilmiştir.

Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi ile hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle davalar açılmıştır.

2.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine karar verilmiştir. Sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi bir nedene dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay suça konu ... ... Köyü 256 parsel numaralı 35800 m2 arazinin tapusunun katılan adına kayıtlı olup sanığın herhangi bir hakka dayanmadan suç tarihinde taşınmazı sürüp ekerek işgal ettiği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün incelenmesinde; Hakaret suçundan verilen hükmün türü ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu ve sanık müdafiinin de suçun niteliğine yönelik bir temyizinin bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Dosyaya sanık müdafii tarafından sunulan 22.02.2019 havale tarihli dilekçe ekinde sunulan uzlaşma tutanağı içeriğinde katılanın şikayetinden vazgeçtiğinin bildirmiş olmasına göre, hakkı olmayan yere tecavüz suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu gözetilerek, müşteki duruşmaya davet edilerek dilekçenin kendisine ait olup olmadığı tespit edilip kendisine ait olduğunun tespiti halinde 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği de sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

1.Sanık hakkında katılana karşı hakaret suçundan neticeten hükmolunan 1.500,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının türü ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Muhakemeleri Kanunu’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.09.2023 tarihinde karar verildi.