10. Ceza Dairesi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2020/22431
- Karar No
- 2023/7815
- Karar Tarihi
- 18.09.2023
- Dava Türü
- Ceza
- Hukuk Alanı
- Ceza Hukuku - Uyuşturucu
- Karar Sonucu
- BOZULMASINA
10. Ceza Dairesi 2020/22431 E. , 2023/7815 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği belirtilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2.Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2015 tarihli ve 2015/472 Esas, 2015/782 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mükerrerliğine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği özetle; suçunu kabul ettiğine, pişman olduğuna, hakkında verilen cezanın ertelenmesi veya kamuya yararlı bir işte çalışma olarak düzenlenmesi talebine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ...'nun eroin kullandığına ilişkin ihbarda bulunulduğu, sanığın evinde yapılan aramada, eroin kalıntılarına ulaşıldığı, eroin için kullanılan beş adet aliminyum folyonun ele geçirildiği, daha sonra sanığın alınan adli muayene raporunda idrarında uyuşturucu maddeye rastlanıldığı, bunun üzerine soruşturmaya başlanıldığı, uyap sistemi üzerinde yapılan araştırmada, sanık hakkında 07.05.2015 tarihinde kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçuna ilişkin 2015/2156 nolu iddianame düzenlendiği, bu tarihten sonra şüphelinin tekrar uyuşturucu eroin maddesi kullandığının sabit olduğu belirtilerek açılan kamu davasında mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
A. Sanık hakkında 07.05.2015 tarihinde kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçuna ilişkin 2015/2156 nolu iddianame düzenlendiği belirtilerek doğrudan dava açılmış ise de dosya içerisinde belirtilen dosya belgelerinin olmadığı görülmekle; dosyanın aslı ya da tamamının onaylı örneğinin getirtilerek denetime imkan verecek şekilde bu dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmeden eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,
B. 28.06.2014 tarihinden önce yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, somut olayda suç tarihinde yürürlükte olan 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesine karşın, sanık hakkında ceza tayin edilirken temel ceza 1 yıl olarak belirlenerek eksik ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2015 tarihli ve 2015/472 Esas, 2015/782 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.09.2023 tarihinde karar verildi.