8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2017 tarihli iddianamesi ile iftira suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 13.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek sanığın mahkumiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; taraflar arasındaki husumetin gözardı edildiğine, sanığın atılı suçu işleme kastının bulunduğuna, kararın açıkça hukuka aykırı olduğuna ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, aynı spor salonuna giderken tanıştığı katılan hakkında BİMER'e verdiği üç farklı tarihli dilekçe ve savcılığa yaptığı suç duyurusu nedeniyle, katılan hakkında idari ve adli soruşturma yapılarak işlem yapılmasına yer olmadığı ve takipsizlik kararları verildiği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddiasıyla cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda, sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B) Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın iftira kastıyla hareket ettiği hususunun şüpheli kaldığı, maddi hakikati tam olarak aydınlatılamayan başvurusunun Anayasa'nın 74 üncü maddesinde düzenlenen dilekçe hakkının kullanılması niteliğinde olduğu gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

Dosyanın incelenmesinde; tarafların 15 Temmuz 2016 tarihinden önce spor salonunda tanıştıkları, aralarındaki samimiyetin spor salonu ile sınırlı olup dosyaya yansıyan bir husumetlerinin de bulunmadığı, sanığın değişik kamu kurumlarına kendi zanlarına göre somut hiçbir delil ve emare göstermeksizin yaptığı suç ihbarı niteliğindeki başvuruları nedeniyle katılan hakkında yapılan idari ve adli soruşturmalarda işlem yapılmasına yer olmadığı ve takipsizlik kararları verildiği anlaşılmıştır. Tüm bu hususlar değerlendirildiğinde sanığın yaptığı suç ihbarı niteliğindeki başvuruların Anayasal dilekçe ve şikayet hakkı kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan cezalandırılması yerine Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmakla, Tebliğname'deki onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 13.12.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verildi.