7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı vekili, davacının davalı nezdinde usta olarak çalıştığını, iş akdinin davalı iş verence haksız olarak feshedildiğini beyan ederek, kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında davacının hizmet süresine ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda; davacı 06/11/2007 -18/01/2012 tarihleri arasında davalıya ait atölyede aralıksız çalıştığını iddia etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının işverende 06/11/2007 – 10.03.2012 tarihleri arasında 1586 gün süre ile çalıştığı kabul edilerek davaya konu kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacakları hesaplanmış ve Mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek anılan istek hüküm altına alınmıştır. HUMK’nun 74. (6100 sayılı yeni HMK 26) maddesi hükmüne göre mahkeme tarafların iddia ve savunmaları ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır.

Mahkemece, taleple bağlı kalınarak davacının davalı işyerinde geçen 06/11/2007 -18/01/2012 tarihleri arasındaki çalışma süresine göre kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının hesaplattırılarak çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken talep aşılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.