7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette fırın ustası olarak çalıştığını, davalı şirketin bir aile şirketi olduğunu, daha önce Y.. U.. Mamulleri ... Ltd. Şti adı altında faaliyet gösterdiğini, davacının 14.04.2002 tarihinde işe girdiğini, çalıştığı süre boyunca haftanın 7 günü 23:00 ile 09:00 saatleri arasında çalıştığını, dini bayramların 1. günü hariç tüm dini bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 08.09.2009 tarihinde davalı şirket bünyesinde asgari ücret ile çalışmaya başladığını, haftanın 6 günü 24.00-06.30 saatleri arasında çalıştığını, hafta tatili ile dini ve milli bayram tatilleri, yıllık izin ücretine ilişkin hak ve alacağının bulunmadığını, Y.. U... Ltd Şti ile aralarında hiçbir organik bağ bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500,00 TL fazla çalışma ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

HMK'nun 297/2. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekmektedir. Anılan usul hükmü gereğince, davacının fazla çalışma ücreti alacağına ilişkin talebi ile ilgili, istemine ilişkin olarak kararın hüküm kısmında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi hatalı olup bozma nedenidir. O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.