7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle Mahkemece iş sözleşmesinin haksız feshedildiği kabul edilmiş ise de ücretler ödenmediğinden işçinin haklı feshi bulunduğu ve kıdem tazminatına yine hak kazanacağı dikkate alındığında sonucu itibariyle doğru olan kararda ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı vekili, davacının 13.11.2008-13.03.2012 tarihleri arasında çalıştığını, sözleşmesini ücretleri ödenmediğinden kendisinin feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık söz konusu değildir. Davacı herhangi bir ücret iddiasında bulunmamış, davalı ise bordroda gösterilen ücret üzerinden çalıştığını iddia etmiştir. Bilirkişi bütün hesaplamaların sözleşmenin sona erdiği 2012 Mart ayındaki sigortaya bildirilen 13 günlük ücret üzerinden hesaplamıştır.

Davacının dosya arasında bulunan 2012 Mart ayında bordroda fazla çalışma alacağına karşılık 50,96 TL ödendiği, asgari geçim indirimi olarak da 59,28 TL tahakkuk ettirildiği, sigortaya bildirilen ücrette bu unsurların da yer aldığı görülmüştür. Davacının kıdem tazminatı hesabında sigorta hizmet cetvelindeki ücretin esas alınması hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

3.Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Davacı tanıkları davacının 08:30-18:30 saatleri arasında haftada bir gün hafta tatilini kullanan işçinin yerine 8:30-22:00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmişlerdir. Davalı tanıkları da hafta tatiline giden işçinin yerine çalışma hariç çalışma saatlerini aynı şekilde belirtmişlerdir. Davalı işveren çalışma saatlerine ilişkin yazılı kayıtlar sunmuştur. Mahkemece son raporun haftada kaç saat ve kaç hafta çalışıldığı yönünden denetime elverişli olmadığı dikkate alınmadan, tahakkuk bulunan aylar ve bankadan yapılan ödemeler tespit edilerek bu aylar dışlanmadan eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.