4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kadirli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatı ile)

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı araç ile seyir halinde iken park halindeki ... plakalı traktörün ön tekerleğine çarpması nedeniyle müvekkillerin murisi ...'ın vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 200,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle yetkili mahkemenin Kadirli Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş, davanın ölenin tam kusurlu olması sebebiyle esastan da reddi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kazanın oluşumunda müteveffanın tam kusurlu olduğu belirlendiğinden davacıların tazminat talep edemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açtıklarını, ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacılara yansıtılamayacağını, dolayısıyla tam kusurlu araç şoförünün ve onun eylemlerinden sorumlu olan işletenin kusurunun, işletenin ve sürücünün desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceğini, destekten yoksun kalan davacılar da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğuna göre, davalı ... şirketinin zararın tamamından sorumlu olacağından, her ne kadar 01.06.2015 tarihinde Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları değiştirilmiş ise de Hazine Müsteşarlığınca “tebliğ” ile yapılan değişikliğinin kanunlar hiyerarşi kapsamında kanuna aykırı olmayacağı ilkesinden hareketle ve kanunla verilen hakkın “tebliğ” ile ortadan kalkmayacağını, bu nedenle kanun değişikliğinin kanunun yürürlüğe girdiği 26.04.2016 tarihi itibariyle hüküm ifade etmekte olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “Somut olayda, davacılar, desteklerinin tek taraflı ve % 100 oranında kusurlu olarak sebebiyet verdiği kaza sonucunda vefat etmesi nedeniyle tazminat talebinde bulunmuşlarsa da, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 93. maddesi ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının, teminat tutarları ile tarife ve talimatları Hazine Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakanlıkça tespit edileceği ve Resmi Gazetede yayımlanacağının düzenlendiği, buna dayalı olarak 01.06.2015 tarihinde ... Genel Şartlarının yürürlüğe girdiği, poliçenin bu tarihten sonra 07.09.2015 tarihinde düzenlendiği, kazanın ise 25.11.2015 tarihinde meydana geldiği, yeni genel şartların yürürlüğe girdiği tarihten sonraki poliçelere uygulanacağı, KTK'nın 90 ıncı maddesi ile "Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası kapsamındaki tazminatlar bu Kanun ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" düzenlemesi, Genel Şartlar'ın A.6/b maddesi uyarınca "Hak sahibinin kendi kusuruna denk gelen tazminat talepleri" teminat dışı bırakılması karşısında davacıların davalıdan destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunamayacakları ortadadır" şeklindeki gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; 6704 sayılı Yasa ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 90 ve 92 nci maddesinde yapılan değişiklikler ile teminat dışında kalan hallerin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları ve ekleri ile belirleneceği hükme bağlanmış ve “destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı talepleri” teminat dışı kaldığını ancak kanun değişikliğinin 26 Nisan 2016 tarihinde yürürlüğe girdiğini, her ne kadar 01.06.2015 tarihinde Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartları değiştirilmiş ise de Hazine Müsteşarlığınca tebliğ ile yapılan değişikliklerin hiyerarşi kapsamında kanuna aykırı olmayacağı ilkesinden hareketle ve kanunla verilen hakkın “tebliğ” ile ortadan kalkmayacağını, bu nedenle kanun değişikliğinin kanunun yürürlüğe girdiği 26.04.2016 tarihi itibariyle hüküm ifade etmekte olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların açtığı destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, ... Genel Şartları, Türk Borçlar Kanunu (TBK) 53 üncü maddesi.

3.Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.