10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 16 ncı maddesine göre, “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.” Yine, anılan Kanun'un 17 nci maddesine göre, “Belli bir yerde devamlı olarak meslek ve sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek ve sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.” Kanun'un 16 ve 17 nci maddelerine göre yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için, muhatabın adreste bulunmama sebebinin tespiti yine muhatap ile muhatap adına tebligatın yapılacağı kimsenin aynı konutta birlikte oturan kişi veya hizmetçi / daimi çalışan olması gerekir.

Dosyada, gerekçeli kararın davacı vekilinin daimi çalışanına tebliğ yapıldığı açıklamasını içeren PTT sorgu ekranı eklenmek suretiyle dosyanın gönderildiği ve tebliğ mazbatası bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle usulüne uygun ve denetime elverişli bir tebliğ yapıldığı kabul edilemeyeceğinden gerekçesi kararın davacı vekilinin son adresine açıklanan düzenlemeler gereğince usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi yollamasıyla temyiz incelemesinde de uygulanan aynı Kanun'un 346 ncı maddesindeki prosedür işletildikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.