10. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Gaziantep 5.

Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2015 tarihli ve 2014/229 Esas, 2015/44 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep 5.

Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2015 tarihli ve 2014/229 Esas, 2015/44 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 07.10.2020 tarihli ve 2020/5996 Esas, 2020/5053 Karar sayılı kararı ile; onanmasına karar verilmiştir.

C. Sanık 25.10.2021 tarihinde cezaevinden gönderdiği dilekçesinde;

karar duruşmasında cezaevinde bulunduğu ve duruşmaya katılamadığı son sözü sorulmadığı savunma hakkı kısıtlandığından bahisle karara itiraz etmiştir. Dairemizin 11.04.2022 tarihli ve 2022/3359 Esas, 2022/4617 Karar sayılı kararı ile; "I- KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER : Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2015 tarihli, 2014/229 esas ve 2015/44 sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizce 07.10.2020 tarihinde 2020/5996 esas ve 2020/5053 karar sayı ile sanık hakkındaki hükmün onanmasına oy birliği ile karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca Dairemizin kararına itiraz edilmiştir. II- İTİRAZ NEDENLERİ :

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında özetle; sanığın sorgusunun yapıldığı ancak sanığın duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik hakkı hatırlatılmadığı gibi bu yönde bir talebinin de olmadığı; Gaziantep E-Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun 18/11/2021 tarihli yazısına göre, hükmün verildiği son celse olan 24/02/2015 tarihli duruşma tarihinde sanığın anılan ceza infaz kurumunda olduğunun bildirildiği, sanığın hükmün açıklandığı duruşmada hazır olmadığı 5271 sayılı CMK'nın 193/1, 195/1, 196/1 ve 196/5. maddeleri gereği, duruşmadan bağışık tutulmayan ve hükmün açıklandığı celse tarihinde, yargılamanın yapıldığı yargı çevresi içinde ceza infaz kurumunda olan sanık hazır edilemeden, sanığın yokluğunda yargılama yapılarak mahkûmiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğundan; kararın usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek, Dairemizin onama kararının kaldırılması ve Yerel Mahkeme hükmünün bozulması istenmiştir. III- İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ :

Sanığın sorgusunun yapıldığı ancak sorgusunda duruşmadan vareste tutulmak istediğine dair bir beyanının bulunmadığı, yine karar duruşmasında sanığın Gaziantep E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunduğuna dair Gaziantep E-Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun 18/11/2021 tarihli yazısı nazara alındığında, sanığın hükmün açıklandığı duruşmada hazır olmadığı, 5271 sayılı CMK'nın 193/1, 195/1, 196/1 ve 196/5. maddeleri gereği, duruşmadan bağışık tutulmayan ve hükmün açıklandığı celse tarihinde, yargılamanın yapıldığı yargı çevresi içinde ceza infaz kurumunda olan sanık hazır edilemeden, sanığın yokluğunda yargılama yapılarak mahkûmiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu kararın usul ve yasaya aykırı olduğu kabul edilerek,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmüştür. IV- KARAR: Açıklanan nedenlerle; A) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde olduğuna, B) Dairemizin 07.10.2020 tarihli 2020/5996 esas ve 2020/5053 karar sayılı sanık hakkındaki hükmün onanmasına ilişkin kararının kaldırılmasına,

C) Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2015 tarihli, 2014/229 esas ve 2015/44 karar sayılı sanık hakındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesi: Karar tarihinde başka suçtan Gaziantep E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, alınan savunmasında duruşmadan vareste tutulmak istediğine dair bir talebi bulunmadığı halde, sanığın hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Gaziantep 5.

Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2023 tarihli ve 2022/452 Esas, 2023/212 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Delillerin mahkûmiyet için yeterli olmadığına, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresinde bulunan araçta uyuşturucu madde bulunduğuna dair istihbari bilgilerin edinildiği ve uygulama noktasında fiziki takibe başlandığı sanığın uygulama noktasına yaklaştığı sırada uygulamayı fark etmesi sonrası araçla kaçmaya çalıştığının fark edildiği ve aracın durdurulduğu, sanığın kimlik tespitinin ardından araçta suç unsuru bulunup bulunmadığının sorulduğu, sanığın bagajda kaçak sigara bulunduğunu beyan etmesi üzerine bagajda yapılan aramada iki kolide daralı 14 kilo 685 gram esrarın ele geçirildiği somut olayda; sanığın savunmaları, ele geçen madde miktarı ve ele geçiriliş şekli gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2023 tarihli ve 2022/452 Esas, 2023/212 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.