7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı işçilik alacaklarını istediği gerekçesi ile iş akdinin haksız olarak fesih edildiğini buna bağlı olarak işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Davalı, davacı ile aralarında işçi işveren ilişkisi olmadığı gerekçesi ile davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasındaki hukuki ihtilafın iş hukuku çerçevesinde İş Mahkemelerinin mi yoksa Genel Mahkemelerin görevine girip girmediği noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5521 Sayılı Yasa'nın 1 inci maddesidir. Anılan madde de; İşçiyle işveren veya işveren vekili arasında iş akdinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının İş Mahkemelerinde çözümleneceği bildirilmiştir. Maddede belirtildiği üzere, İş Mahkemesinin görevli olması için şu iki unsurun birlikte gerçekleşmesi koşuldur. a) Uyuşmazlığın tarafları işçi ve işveren ya da işveren vekili olmalıdır. b) Uyuşmazlık İş Sözleşmesinden veya İş Kanunu'ndan kaynaklanmalıdır. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup, dava şartı olduğundan HMK'nun 114/1. maddesi gereğince mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. Mahkemenin görevini belirlerken taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir.

Somut olayda davacı ile davalı arasında 4857 sayılı yasaya göre taraflar arasında iş aktinin mevcudiyetine ilişkin dava konusu alacakların davanın ispat edilemediği değerlendirilmiş ve iş akdinin olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasındaki ilişkinin netleştirilip husumetin giderilmesi için genel mahkemelerin görevli olduğu bu çerçevede görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş hüküm bu nedenle bozulmuştur.