7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2016/106 Esas, 2016/328 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurularak neticeten 2 yıl 6 ... hapis cezası ve 5 gün karşılığı 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

2.İşbu kararın temyizi üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan sanık lehine olması sebebiyle mahkemesine iade edilmiştir.

3.Kanun iadesi üzerine, Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2022 tarihli ve 2021/457 Esas, 2022/390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurularak neticeten erteli 1 yıl 3 ... hapis cezası ve 2 gün karşılığı 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyanın müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

1.Katılan vekilinin temyiz istemi, münhasıran nakil aracının müsadere edilmesi gerektiği gerekçesi ile sınırlıdır.

2.Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanık hakkında verilen hükmün bozulmasına, müsadere kararının onaylanmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; önleme araması kararına istinaden oluşturulan kontrol noktasında durdurulan araçta yapılan aramada 450 karton kaçak sigara ele geçtiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın savunmasında atılı suçu kabul etmediği belirlenmiştir.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ve bilirkişi raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

4.Sanığa bozma sonrası 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık ihtaratının usulüne uygun olarak yapıldığı, sanığın ödeme yapmayacağını beyan ettiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

Katılan vekilinin temyiz isteminin münhasıran nakil aracı hakkında müsadere kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu gözetilerek inceleme yapılmıştır.

1.Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2022 tarihli ve 2021/457 Esas, 2022/390 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın ele geçen kaçak eşyayı ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasında ve iyiniyetli üçüncü kişiye ait nakil aracının iadesine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2022 tarihli ve 2021/457 Esas, 2022/390 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.