7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Karaisalı Sulh Ceza Mahkemesinin 16.12.2013 tarihli ve 2013/20 Esas, 2013/154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 91 inci maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve aynı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca 25 gün hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, motorlu testerenin müsaderesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine Karaisalı Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli ve 2016/68 Esas, 2016/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi fıkrası ve aynı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca 25 gün hapis cezasından çevrilen 500,00 TL ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Üst Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; kararın sanık lehine bozulması talebine ilişkindir.

3.Sanığın temyiz sebepleri; dikili ağaç kesmediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Şikâyet üzerine yapılan incelemede, hayvan barınağında kullanılan direklerin motorlu testere ile kesildiği tespit edilmiştir.

2.Sanık savunmalarında orman içindeki ağaçlardan emval topladığını beyan etmiştir.

3.Suça konu emval üzerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda emvalin devrik ağaçlardan kesildiği tespit edilmiştir. 25.11.2013 tarihli bilirkişi ek raporunda suça konu emvalin devrikten elde edildiği yönünde görüş bildirilmiştir. IV. GEREKÇE

Üst Cumhuriyet savcısının 12.05.2016 tarihli süre tutum dilekçesi ile sanık lehine temyiz talebinde bulunduğu, 02.06.2016 tarihli temyiz talebinden vazgeçme dilekçesi üzerine sanığın 17.06.2016 tarihli dilekçesi ile üst Cumhuriyet savcısının temyizinin incelenmesini talep ettiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesi uyarınca üst Cumhuriyet savcısının, katılan vekilinin ve sanığın temyiz taleplerine yönelik incelemede; "Olay ve Olgular" başlığı altında ayrıntılarına yer verilen, davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın devrikten emval temin etme şeklinde gerçekleşen eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin beşinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve hükümden önce 14.04.2011 tarih, 27905 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi ile 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin beşinci fıkrasında yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu (5326 sayılı Kanun) gereğince kabahat nevine dönüştüğü ve eylem tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karaisalı Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli ve 2016/68 Esas, 2016/117 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin, üst Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, adlî emanete alınan motorlu testerenin sahibine iadesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2023 tarihinde karar verildi.