7. Ceza Dairesi

Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2018/19 Esas, 2018/672 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun Geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, somut olayda, Dairemizin 25.10.2017 tarihli ve 2017/11660 Esas, 2017/8306 Karar sayılı ilâmında herhangi bir temyiz incelemesi yapılmadığı, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma talebi ile sınırlı olarak hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesi uyarınca bozulduğu, bozma kararının eylemin esasına ilişkin olmadığı ve dosyayı esastan sonuçlandırmadığı, bununla birlikte bozmaya konu ilk kararın da Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş olduğu gözetildiğinde, kanun yolunun istinaf olduğu anlaşılmakla; dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesince yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,27.11.2023 tarihinde karar verildi.