7. Ceza Dairesi

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, tefhimle verilen hükümde kanun yoluna başvurma süresinin "15 gün" olarak belirtildiği ve bu itibarla kanun yoluna başvuru süresi hususunda tereddüt oluştuğundan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Gevaş Cumhuriyet Başsavcılığının 30.12.2011 ve 16.02.2012 tarihli iddianameleri ile sanıklar ... ... ve ... hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları için açılan kamu davasında Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2014 tarihli 2012/29 Esas, 2014/726 Karar sayılı kararı ile sanık ... ... hakkında kaçakçılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, sanık ... hakkında 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci, 52 nci, 51 inci, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ... hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2014 tarihli 2012/29 Esas, 2014/726 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10.11.2020 tarihli ve 2018/3569 Esas, 2020/16183 Karar sayılı ilâmıyla; Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin reddine, sanık ... ...'nın beraat kararının onanmasına ve sanık ... hakkındaki hükmün "7242 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle lehe değerlendirme yapılmak üzere" bozulmasına karar verilmiştir.

3.Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2021 tarihli ve 2021/30 Esas, 2021/798 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci ve onuncu maddelerinin atfı ile aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları uyarınca sonuç olarak 10 ... hapis cezası ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve kaçak eşya müsaderesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; hükmün bozulması talebine ilişkindir.

1.Yolcu otobüsünde önleme arama kararı gereğince usulüne uygun yapılan aramada sanık ...'a ait eşyalar içerisinden toplam 98 karton bandrolsüz ve yabancı menşeili sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık suça konu sigaraları ...'da arkadaşları için götürdüğünü, ticari amacının bulunmadığını savunmuştur.

3.Dosyada bulunan kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında bildirilen 5.176,05 TL gümrüklenmiş değerin suç tarihi itibarıyla pek hafif olduğu anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

1.Ele geçen kaçak sigaraların miktar itibarıyla ticari mahiyette olması karşısında, sanığın üzerine atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında sanığa yapılan ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması ve ödemediğinden bahisle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2021 tarihli ve 2021/30 Esas, 2021/798 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.