7. Ceza Dairesi

Hükmünde Kararname'ye muhalefet

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2023/715 Esas, 2023/2478 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/15422 Esas, 2023/164 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İstanbul 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 12.05.2011 tarihli ve 2010/312 Esas, 2011/206

Karar sayılı kararı ile sanığın 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye (556 sayılı KHK) muhalefet suçundan, netice 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 08.06.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi üzerine, İstanbul 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2022/2 Esas, 2022/67 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak, sanığın 556 sayılı KHK'ya muhalefet suçundan, netice 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 10.06.2022 tarihli ve 2022/2137 Esas, 2022/3116 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmadan yapılan inceleme neticesinde, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılıp, sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmek suretiyle istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

4.Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10.01.2023 tarihli ve 2022/15422 Esas, 2023/164 Karar sayılı kararı ile arama kararının hukuka uygun olduğu ve sanığın sübut bulan suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2023/715 Esas, 2023/2478 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanığın aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, arama işleminin mahkeme kararına istinaden yapıldığına ve hukuka aykırı delil bulunmadığına, bilirkişi raporu ile suçun sabit olduğuna, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin Kabulü

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın sanığa ait iş yerinde arama yapılmasına izin verilmesi talebinin reddine ilişkin İstanbul 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.07.2010 tarihli ve 2010/1547 D. İş sayılı kararına karşı şikâyetçi konumunda olan katılan vekilinin itiraz hakkı bulunmadığı halde yaptığı itirazın yine İstanbul 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 20.07.2010 tarihli ve 2010/1570 D. İş sayılı kararı ile kabul edilerek arama yapılmasına izin verilmesinin kanuna aykırı olduğu, dolayısıyla kanuna aykırı olarak verilen bu arama kararına istinaden sanığa ait iş yerinde ele geçen eşyaların 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince kanuna aykırı elde edilmiş olması nedeniyle delil olarak kullanılamayacağı ve hükme esas alınamayacağı, sanığın da suçlamayı kabul ettiğine dair ikrara yönelik bir beyanı olmadığı, yargılamaya konu suç eşyasının kanuna aykırı olarak elde edilmesi nedeniyle delil olarak kabulüyle hükme esas alınmasının olanaklı olmadığı ve dosyada sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair başkaca delilin bulunmadığı şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

Kanun'un kanun yollarına başvurma hakkını düzenleyen 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır.” hükmü mevcut olup, somut olayda katılanlar ... Limited ve ... Malletier firmalarının suçtan doğrudan zarar gören konumunda olduğu ve soruşturma aşamasında İstanbul 2. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından verilen arama ve el koyma talebinin reddine dair karara karşı itiraz haklarının bulunduğu, dolayısıyla İstanbul 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesince verilen arama-el koyma kararının hukuka uygun olduğu ve dosya kapsamı ile toplanan delillere göre, sanığın sübut bulan suçtan mahkûmiyeti yerine, dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçe ile beraatine karar verilmesi hukuka aykırıdır. Açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararı yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Dairemizin 10.01.2023 tarihli ve 2022/15422 Esas, 2023/164 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,07.11.2023 tarihinde karar verildi.