6. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında Reşadiye Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/2 soruşturma numaralı iddianamesi ile şantaj suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 107 nci maddesinin ikinci fıkrasının delâletiyle birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Reşadiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/133 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle 107 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis hapis cezası ve 2.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

Sanığın Temyiz Sebepleri

1.Şantaj kastının olmadığına,

2.Vesaire İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, eşinin tanık H.O ile ilişkisinden şüphelenmesi üzerine tanık H.O.'nun yanına giderek tanığın telefonunu incelemek üzere aldığı, daha sonra telefonun içerisinde tanık H.O. ile ile katılana ait cinsel içerikli görüntüleri gördüğü, bu görüntüleri kendisine ait flash belleğe kaydettiği, daha sonra katılan ile görüştüğü ve eşi ile boşanacağını, boşanma davasında H.O.'yu tanıklık yapmaya ikna etmezse görüntüleri polise vereceğini söylediği, anlaşılmıştır.

2.Sanığın, tevil yollu ikrarda bulunduğu görülmüştür. IV. GEREKÇE

A. Sanığın, katılana tanık H.O.

ile olan cinsel içerikli görüntüleri, boşanma davasında H.O.'yu tanıklık yapmaya ikna etmezse polise vereceğini söylediği olayda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 107/1 maddesinden hüküm kurulması gerekirken aynı Kanun'un 107/2 maddesi delaletiyle karar verilmesi sonuca etkili görülmediğinden, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması hususları infaz aşamasında gözetilmesi uygun görülmüştür.

B. Şantaj Kastının Olmadığına ve Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Reşadiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/133 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden gerekçe bölümünün A paragrafında açıklanan eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.