6. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2015 tarih 2015/269 nolu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) benti, 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 57 nci maddesi uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanması, istemli kamu davası açılmıştır.

2.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2014/251 Esas, 2015/233 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası, 57 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza tertibine yer olmadığına, güvenlik tedbirine hükmolunmasın, sanığın yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına, karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığınca tanzim olunan, 05.01.2021 tarihli ve 2016/109217 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Vasisinin Temyiz Sebepleri Delil bulunadığına, Vesaire İlişkindir. III. GEREKÇE Suç tarihinde sanığın annesi olan mağdura bıçak çektiğinin iddia edildiği dava konusu olayda;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bentine uyan nitelikli tehdit suçunun gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre; aynı sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 09.02.2015 tarihinde düzenlenen iddianame olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ...

1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/206 Esas, 2015/1398 Karar sayılı kararına yönelik sanığın vasisinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.