7. Ceza Dairesi

B O Z M A Ü Z E R İ N E

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 07.07.2020 tarihli ve 2017/10963 Esas, 2020/11188 Karar sayılı bozma ilamı sonrasında Bahçe Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2020/194 Esas, 2022/415 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi ve dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi öngörülmüştür. Mahkemece, suç tarihi olan 04.05.2010 tarihinden itibaren hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle kamu davasının düşürülmesi ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bahçe Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2020/194 Esas, 2022/415 Karar sayılı kararında katılan EPDK vekilinin temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan EPDK vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.05.2023 tarihinde karar verildi.