7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı, davalıya ait işyerindeki çalışmasını 3600 prim gününü ve 15 çalışma yılını tamamlamış olması nedeniyle 1475 sayılı Kanunun 14/1-5.maddesi uyarınca sona erdirdiğini davalı işverence kendisine 14.870 TL kıdem tazminatı ödenmişse de bu miktarın alacağını karşılamadığını bildirerek fark kıdem tazminatı isteminde bulunmuştur. Davalı davacının gerçek ücreti üzerinden hesaplanan miktarın ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece davacının iddia ettiği aylık net 900 TL ücrete göre yapılan hesaplama esas alınarak davalının ödediği miktar mahsup edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda günlük brüt ücret üzerinden hesaplanan miktar netleştirilmeden davalının ödediği kıdem tazminatı düşülmek suretiyle fark miktar bulunmuştur. Oysa ki, davacının hak ettiği kıdem tazminatının net miktarı hesaplanıp davalı ödemesinin bu miktardan düşülmesi gerekir. Aksi halde, davalı ödediği net miktarın vergisini yeniden ödemek durumunda kalacaktır. Anılan yön gözetilmeksizin verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.