9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümle ilgili olarak sanık müdafii de temyiz isteminde bulunmuş ise de, sanığın, temyiz aşamasında bulunduğu cezaevi kanalıyla gönderdiği dilekçe ve 05.09.2023 günlü yazılı ifadesi ile temyiz hakkından feragat ettiğini bildirmesi karşısında, incelemenin katılan Bakanlık vekilinin temyizi ile sınırlı olarak yapılması gerektiği belirlenmiştir.

Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2020 tarihli ve 2020/98 Esas, 2020/232 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/10439 Esas, 2022/8157 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2020 tarihli ve 2020/98 Esas, 2020/232 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2021/407 Esas, 2021/494 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3.Sakarya Bölge Adliyesi Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22.09.2022 tarihli ve 2022/10439 Esas, 2022/8157 Karar sayılı kararı ile "Mağdurenin soruşturma evresinde çocuk izlem merkezinde alınan ifadesinde sanığın evine birkaç kez gittiğini beyan etmesine rağmen her gittiğinde istismara maruz kalıp kalmadığı konusunda kesin bir beyanda bulunmaması, mahkemede de üç kez gittiğini söylemesine rağmen son gidişinde meydana gelen olayları anlatması, mahkemede tanık olarak dinlenen mağdurenin babannesi ...’nin de mağdurenin kendisine istismar eyleminin bir kez olduğunu söylediğini beyan etmesi ve tüm dosya içeriğine göre, atılı suçtan belirlenen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesince artırılarak hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/507 Esas, 2023/61 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Alt sınırdan takdiri indirim uygulanarak hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, katılan mağdurenin babaannesi ile birlikte yaşadığı, sanığın katılan mağdurenin yaşadığı babaannesinin evine yakın oturan komşuları olduğu, katılan mağdurenin dışarıda arkadaşlarıyla oyun oynadığı sırada sanığın yanına çağırdığı katılan mağdurenin korktuğu için sanıkla beraber sanığın evine gittiği, sanığın yatak bulunan odada pantolonunu çıkarmasını yoksa daha fazla açacağını söylemesi üzerine korktuğu için katılan mağdurenin pantolonunu dizine kadar indirdiği, vajina bölgesine ve popo kısmına dokunduğu, sonrasında kendi pantolonunu ve iç çamaşırını biraz indirerek açtığı, katılan mağdurenin sanığın cinsel organını gördüğü, sanığın katılan mağdurenin poposunu ve vajinasının fotoğrafını çektiği, sanığın katılan mağdureye telefonu vererek kendi özel bölgesinin fotoğrafını çekmesini istediği, katılan mağdureyi yatağa uzandırarak vajinasına diliyle dokunduğu, sanığın yatağa hiç uzanmadığı ayakta durduğu, sanığın karnının ağrıdığını söyleyerek katılan mağdureden krem sürmesini istediği, katılan mağdurenin sanığın kasık bölgelerine krem sürdüğü, sonra mutfağa giderek ellerini yıkadığı, sanığın televizyondan porno film açtığı, o sırada telefonunda bir şeylere bakarak katılan mağdureye "Dokunur musun, ağzına alır mısın?" dediği, ancak yapmadığı, birden çok kez evine götürerek pantolonunu indirmesini istediği ve mağdurun özel bölgelerinin fotoğrafını çektiği, savunma, katılan mağdure ve tanık anlatımları, adli raporlar ile anlaşılmış, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan zincirleme suç hükümleri uygulanarak cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Dairemiz 22.09.2022 tarihli 2022/10439 Esas, 2022/8157 Karar sayılı kararı ile atılı suçtan belirlenen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde zincirleme suça ilişkin 5327 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmasının kanuna aykırı olduğundan bahisle verilen bozma ilamındaki gerekçe nazara alındığında ilk derece mahkemesince verilen direnme kararı yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/10439 Esas, 2022/8157 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

12.10.2023 tarihinde karar verildi.