11. Ceza Dairesi

Sanığın usulüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 13.07.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2015 tarihli ve 2014/16 Esas, 2015/1096 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yosunluklarına karar verilmiştir.

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamasına ilişkindir.

1.Sanık hakkında, şikayetçinin nüfus cüzdanı üzerine kendi fotoğrafını koyup fotokopisini çekerek oluşturduğu sahte belgeyle Türk Telekom Bayiine giderek şikayetçi adına bilgisayar aldığı, sahte nüfus cüzdanı fotokopisinin ele geçirildiğinden bahisle resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2.Sanık sorgusunda; şikayetçinin rızasıyla eylemi gerçekleştirdiğini, suç olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

3.Mahkemece, sanığın şikayetçiye ait nüfus cüzdanı aslının fotoğraf kısmına kendi fotoğrafını koyup fotokopisini çekerek sahte nüfus cüzdanı fotokopisi oluşturduğunun sabit olduğu gerekçesiyle mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyizi Yönünden Sanığın 19.10.2015 tarihinde usulüne uygun tefhim olunan hükme karşı 7 günlük süre geçtikten sonra 13.07.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu belirlenmiştir.

B. Cumhuriyet SavcısınınTemyizi Yönünden

Suça konu belgenin onaysız fotokopiden ibaret olduğunun anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232/250 sayılı kararında açıklandığı üzere, onaysız fotokopi niteliğinde olup suret belge özelliği taşımayan belgenin hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı ve aldatıcılık niteliği bulunmadığı gözetilerek, sanığın unsurları oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

A. Sanığın Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Tire 1.

Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2015 tarihli ve 2014/16 Esas, 2015/1096 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2015 tarihli ve 2014/16 Esas, 2015/1096 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.