9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Konya 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/346 Esas, 2020/464 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı

Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Konya 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/346 Esas, 2020/464 Karar sayılı kararının katılan mağdure vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 25.04.2022 tarihli ve 2021/18782 Esas, 2022/3838 Karar sayılı kararı ile mağdurenin aşamalardaki soyut ve tutarsız ifadeleri, tanık beyanları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/594 Esas, 2023/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın sabit olan eylemleri nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan incelemede; sanığın aşamalarda alınan beyanlarında üzerine atılı suçları işlemediğine yönelik savunma yapması karşısında; sanığın olay tarihinde üzerine atılı suçları işlediğine dair katılan ...'ın aşamalardaki soyut ve tutarsız ifadeleri dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/594 Esas, 2023/42 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.