1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanıklar hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı itibarıyla, 1412 sayılı Kanun'un 318 ... maddesi uyarınca sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin kabulüne karar verilerek, duruşmalı olarak yapılan incelemede gereği düşünüldü:

1.Gebze Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2010 Tarihli ve 2008/209 Esas, 2010/453 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba,

b)Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Gebze Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2010 Tarihli ve 2008/209 Esas, 2010/453 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 26.12.2013 Tarihli ve 2013/1909 Esas, 2013/8203 Karar sayılı kararı ile sanık ...’nin savunmasının talimat yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 193 üncü maddesi ve 196 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması ve sanık ...’nin cezai ehliyetinin tespitine ilişkin rapor alınması gerekliliği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2021 Tarihli ve 2014/9 Esas, 2021/236 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında olası kastla öldürme suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 21 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 yıl 4'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, eksik incelemeye, sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

1.Sanıklardan ...'nin ...çekici, ... dorse plaka sayılı aracın şoförlüğünü yaptığı, sanık ... ve maktul ...'ın da aynı işyerinde şoför olarak çalıştıkları, olay tarihinden önce maktul ...'ın sanık ...'nin ehliyetsiz şekilde neden işyerinde çalıştırıldığına dair konuşlarının sanık ... tarafından sanık ...'ye iletildiği, limanda yük bekleyen sanıkların gemiden yük alma işinin sabaha kalması üzerine limandan ayrılarak başka sürücü arkadaşları ile birlikte bira içtikleri, akabinde maktulü arayarak nerede olduğunu sordukları, maktulün bulunduğu yeri öğrenmeleri üzerine alkollü vaziyette ve sürücü belgesi olmayan sanık ...'nin sevk ve idaresindeki araç ile yanında sanık ... bulunduğu halde maktul ...'ı ... Sapağından birlikte aldıkları, yolda sanık ...'nin maktule neden hakkında böyle laflar söylediğini sorduğu, maktulün böyle bir şey söylemediğini beyan etmesi üzerine araçta bulunan sanık ...'ın sinirlenerek "ulan şerefsiz bunları bana söylemedin mi, şimdi neden inkar ediyorsun" diyerek maktule vurduğu, sanıklar ile maktul arasında arbede yaşandığı, maktulün uğradığı şiddetin etkisi ile kendisini araçtan aşağıya atma girişimde bulunduğunun sanıklar tarafından fark edildiği, ancak sanıklar tarafından engel olunması veya aracın durdurulması gibi herhangi bir çaba içerisine girilmediği gibi aracın hızla seyrine devam ettiği, maktulün araçtan atlaması durumunda ölmesi ihtimalini göze aldıkları, bu sırada araçtan atlayan maktulün yüksek hızla seyir halindeki tırın tekerinin altında kaldığı ve tekerin üzerinden geçmesi neticesinde öldüğü, her iki sanığın eylem ve irade birliği içerisinde hareket etmek suretiyle olaydan önce ölümle tehdit ederek olay sırasında da kasten yaralayarak araçtan atlamasına sebebiyet verecek eylemlerinden sonra maktulün araçtan atlaması sırasında da engel olmayıp, hızlı seyir halinde olan araçtan düşen maktulün ölümüne sebebiyet vereceğini öngörmelerine karşın aracı durdurmayarak olası kastla yaralama suçunu işledikleri kabul edilmiştir.

2.Sanıkların savunmaları ve tanıkların beyanları tespit edilerek dosya içerisine eklenmiştir. Maktul hakkında Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 10.05.2006 tarihli otopsi raporu, olaya ilişkin düzenlenen 10.04.2006 tarihli kolluk tutanağı, olay yeri krokisi, olay yerinde yapılan keşif tutanağı ve sonucunda düzenlenen 30.05.2007 tarihli bilirkişi raporu, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 24.12.2007 tarihli rapor dosya kapsamında mevcuttur.

Sanıklar ... ve ...'ın sanık ...'nin sevk ve idaresinde bulunan TIR ile gezdikleri sırada sanık ...'nin maktulle aralarında bulunan husumeti konuşmak amacıyla maktulü aradığı, maktulün bulunduğu yeri öğrenmeleri üzerine yanına giderek onu da araca aldıkları, sanıklar ile maktul arasında anılan husumetler nedeniyle arbede çıktığının sanıkların beyanları ve araç içerisinde bulunan kan izleriyle tespit edildiği, sanıkların maktulü darp ettikleri sırada maktulün hareket halinde bulunan araçtan düşerek aracın altında kalıp genel beden travması sonucu hayatını kaybettiği olayda, taraflar arasında öldürmeyi gerektirir boyutta bir husumetin bulunmaması, sanıkların maktulü beden yoluyla darp etmesi, maktulün yaralanmasının niteliği gibi hususlar göz önünde tutularak öldürme kastıyla hareket ettiklerine dair yeterli delilin bulunmadığı anlaşılıyor ise de sanıkların yaralama kastıyla hareket ettiklerinin ve buna bağlı olarak sergiledikleri icrai davranışların sonucu nedensellik bağı bulunacak şekilde ölüm sonucunun meydana geldiği, eylemlerinin bu nedenlerle 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında kaldığı gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2021 Tarihli ve 2014/9 Esas, 2021/236 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.

19.10.2023 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı İstiklal Akkaya'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... müdafiileri, Avukatlar ..., ... yokluğunda 26.10.2023 tarihinde usulen ve açık olarak anlatıldı.