9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2015 tarihli ve 2013/185 Esas, 2015/6 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve beşinci fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle; mağdurenin aşamalardaki çelişki beyanları dışında delil olmadığına, sanık hakkında beraat kararları verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın alacaklarını toplamak amacıyla ... köyüne geldiği, burada daha önceden tanıdığı ve köye geldiğinde kalaycılık yaparken evlerinin alt katındaki depoyu kullandığı, katılanların evlerinin önüne geldiği, evde katılanlardan ... ile çocuklarının bulunduğu, sanığın burada bir süre durduktan sonra katılan ...'in kızı olan mağdure ...'ye "Mahalledeki diğer evleri dolaşalım, sen de benimle gel" diyerek aracına çağırdığı, mağdurenin aracın arka tarafına oturmak istemesine rağmen sanığın arkada eşyaların olduğunu söyleyerek mağdureyi şöför mahallinin yanındaki ön koltuğa oturmasını söylediği, mağdure araca binerken katılan ...'in "Gitme" diye seslenmesi üzerine mağdurenin araçtan inmek istediği sırada sanığın mağdurenin kolundan tutarak inmesine engel olduğu, "Benimle gel, ben sana para vereceğim" diyerek aracın kapısını kapatıp araçla ilerlemeye başladığı, sanığın ... ....'den alacağını almak için öncelikle onun evine yöneldiği, mağdurenin araçtan inmesi üzerine sanığın mağdureye beklemesini söylediği, sanığın ... ....'den olan alacağını aldıktan sonra mağdure ile birlikte tekrar araç ile hareket ettiği, sanığın aracının hızını düşürerek mağdurenin kendisine yaklaşmasını istediği, mağdurenin yaklaşmayı reddetmesi üzerine mağdurenin iç çamaşırını indirerek bacak arasına dokunduğu, mağdurenin araçtan inmek istediğini söylediği, ancak sanığın bir süre daha ilerledikten sonra dere kenarında durduğu, mağdurenin araçtan indiği, bu sırada orada bulunan mağdurenin komşusu ... ....'in mağdure ile sanığı gördüğü, mağdureye araçtakinin kim olduğunu sorduğu, mağdurenin kalaycı olduğunu söylemesi üzerine ... ....'in mağdureye "Annen merak eder, hemen evine git" demesi üzerine mağdurenin evine gittiği, katılan anneye ve ertesi gün katılan babaya eylemlerden bahsetmesi ile intikalin gerçekleştirildiği kabul edilen olayda dosya kapsamında bulunan deliller; Mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, Sanığın aşamalarda alınan savunmaları, Tanıkların anlatımları, Katılanların ifadeleri, Mağdure hakkında aldırılan adli raporlarından ibarettir.

1.Sanık hakkında kurulan hükümlerde; olayın intikal şekli ile zamanı, mağdurenin aşamalarda alınan özde değişmeyen beyanları, mağdure beyanlarını destekleyen katılanların ifadeleri ile tanıkların anlatımları, mağdure hakkında aldırılan adli raporlar ve savunma göz önüne alındığında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2015 tarihli ve 2013/185 Esas, 2015/6 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.