4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1.Sanık ... hakkındaki hükümlere ilişkin temyizde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre Kırşehir Asliye Ceza Mahkemesince verilen 5.2.2002 tarih ve 2001/464 Esas, 2002/58 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;TCY.nın 62.maddesinde yazılı sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri gibi hususlar tartışılmadan, "sanık hakkında takdiren başkaca artırım ve indirime yer olmadığına" denilmek suretiyle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle takdiri indirim nedeninin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı ve sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA,

2.Sanık ... ... hakkındaki hükümlere ilişkin temyize gelince;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... ... ve müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.