11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1....

19.Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2014 tarihli ve 2014/769 Esas, 2014/854 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca erteli 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2....

19.Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2014 tarihli ve 2014/769 Esas, 2014/854 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 27.01.2021 tarihli ve 2017/419 Esas, 2021/739 Karar sayılı kararı ile " defter ve belge isteme yazısının dosya içerisinde bulunmaması, sanık hakkında dava şartı olan mütalaaya uygun olarak sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı halda dava açılmayan sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3....

19.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/227 Esas, 2021/633 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca erteli 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4....

19.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/227 Esas, 2021/633 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 02.06.2022 tarihli ve 2021/227 Esas, 2021/633 Karar sayılı kararı ile " hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/628 Esas, 2023/102 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca erteli 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; iş yerini fiilen kendisinin çalıştırmadığına, düzenlenen faturalarla ilgisi olmadığına, defter ve belgeler muhasebecide olduğundan ibraz edemediğine ilişkindir.

1.Sanık hakkında, sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2.213 sayılı Kanun'un 367 nci maddesine göre dava şartı olan mütalaanın dosyada bulunduğu görülmüştür.

3.Sanık sorgusunda; defter ve belgeleri muhasebecide olduğu için ibraz edemediğini, iş yerini kapattığını, yüklenen suçları kabul etmediğini beyan etmiştir.

4.Yeminle dinlenen iş yeri çalışanı olan tanıklar S.Y, S.S ve Ş.Ş, sanığı tanıdıklarını, patronlarının sanık olduğunu, tanık H.B sanığı iş yerinde gördüğünü ancak patron olup olmadığını bilmediğini, tanık İ.D sanığı iş yerinde görmediğini, tanık A.Ç ise söz konusu iş yerinde hiç çalışmadığını beyan etmiştir.

5.Sanıktan vergi incelemesine esas olmak üzere 2010 ve 2011 yıllarına ait defter ve belgelerin istendiği 02.04.2013 tarihli yazının 12.04.2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın vergi müfettişine defter ve belgelerin muhasebecisinde olduğunu, ibraz edemeyeceğini beyan ettiği görülmüştür.

6.Vergi inceleme raporları, yoklama tutanakları ve tüm dosya kapsamından, KDV beyannamelerinin yüksek matrahlı olduğu, faaliyeti ile orantılı olmadığı, şirket kapasitesinin belirtilen tutarlarda satış hasılatı elde etmesi için uygun olmadığı, mal alışının cüzi miktarda olduğu, mal satışı yapıldığı görünen mükellefler hakkında ise sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından vergi inceleme raporlarının bulunduğu, 24.10.2011 tarihinde yapılan yoklamada iş yerinin kapalı olduğunun tespit edildiği, mükellefiyetin 24.10.2011 tarihi itibarıyla resen terkin edilmesine rağmen yapılan karşıt incelemelerde 30.11.2011 tarihinde düzenlenen faturalara rastlandığı anlaşılmıştır.

7.Sanık hakkında gereğini yerine getirmediğinden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı görülmüştür.

8.Mahkemece; yüklenen suçların sübutu kabul edilerek mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur. IV. GEREKÇE

1.Tanıklar S.Y, S.S ve Ş.Ş'nin anlatımı, yoklama tutanağı ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/628 Esas, 2023/102 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.