5. Ceza Dairesi

...

2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2012 tarihli ve 2009/279 Esas, 2012/117 sayılı Kararının katılanlar ... ve ... vekilleri, S.S. ... Turizm Geliştirme, İşletme ve Yatırım Kooperatifi yetkilileri ve katılan ... ile suçtan zarar gören Hazine vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından 7417 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanun'un değişiklik öncesindeki 18 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı kabul edilmiştir.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle ihmali davranışla görevi kötüye kullanma ve 1163 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesine göre doğrudan zarar görmeyen Hazinenin bu suçlar yönünden katılma ve hükümleri temyiz hakkının olmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.11.2009 tarihli ve 2007/3456 Soruşturma, 2009/6817 Esas, 2009/330 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında basit zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları, sanık ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma ve 1163 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 1163 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesinin altıncı fıkrası delaletiyle ek ikinci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2012 tarihli ve 2009/279 Esas, 2012/117 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında atılı suçlardan ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.

Temyiz istemleri, sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinin bozulması talebine yöneliktir.

Sanıkların suç tarihlerinde S.S. ... Konut Yapı Kooperatifinin yönetim kurulu başkan ve üyesi oldukları,

15.04.2007 tarihinde yapılan genel kurula 2006 yılı harcama listesine göre 2006 yılında 172.737,00 Euro karşılığı 312.700,00 TL harcama yapıldığının belirtilmesi ancak aynı genel kurula sunulan gelir tablosuna göre gider toplamının 8.473,41 TL olduğunun anlaşılması nedeniyle genel kurula sunulan 312.700,00 TL'lik harcamanın belgelendirilmediği takdirde sanıkların bu miktardan sorumlu olacakları, sanık ...'un hem kooperatifin hem de kooperatif ile kira sözleşmesi olan ... Turizm firmasının yönetim kurulu başkanı olması nedeniyle 1163 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesini ihlal ettiği ayrıca 30.04.2006 tarihli genel kurul tutanağının 6 ncı maddesine göre 2006 yılında üye başına 1.000,00 Euro bloke edilmesi ve bu paraların otelin kiracısı konumundaki ... Turizm firması tarafından ortakları adına kooperatif hesabına yatırılması kararına uymayarak görevini ihmal ettiği iddiasıyla açılan kamu davalarında, Mahkemece; zimmet suçunun unsurları oluşmadığından, ...'a isnat edilen eylemler yönünden yeterli delil elde edilmediğinden sanıklar haklarında beraat kararları verilmiştir.

A. Sanık ...

hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma ve 1163 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 1163 sayılı Kanun'un ek 2 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 04.03.2010 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ...

ve ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükümlerine ilişkin yapılan incelemede;

Suç tarihinde S.S. ... Konut Yapı Kooperatifinin inşaatının tamamlandığı, kooperatife ait binanın otel olarak işletilmesi amacıyla ... Turizm firmasına kiraya verildiği ve bu şirketin ortaklarının kooperatif üyeleri olduğu, kira sözleşmelerinin üyeler ile firma arasında ayrı ayrı yapıldığı ve kira bedellerinin üyelere ödendiği, 2003 yılından sonra kooperatifin üyelerden aidat almadığı ve gelirinin olmadığı hususlarının sanıklar tarafından beyan edildiği, 30.04.2006 tarihli genel kurul tutanağının 6 ncı maddesine göre 2006 yılında üye başına 1.000,00 Euro bloke edilmesi ve bu paraların otelin kiracısı konumundaki ... Turizm firması tarafından ortakları adına kooperatif hesabına yatırılması kararı alındığı ancak bu kararın uygulanıp uygulanmadığının, kooperatif hesaplarına söz konusu firmadan borç olarak giren paraların bu karar kapsamında olup olmadığının ve borç olarak görünen zimmet isnadına konu miktarın firma kayıtlarına ne şekilde yansıtıldığının hükme esas alınan 08.03.2012 tarihli bilirkişi raporunda irdelenmediğinin ve zimmet miktarından mahsup edilen bina ile ilgili kira sözleşmeleri sonrası harcamaların işletmeci firma tarafından mı yoksa kooperatif tarafından mı karşılanması gerektiğine dair bir değerlendirme yapılmadığının anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, suç tarihlerine ilişkin karşıt inceleme yapılması amacıyla ... Turizm firmasının kayıtlarının temin edilmesi sonrasında, dosyanın tüm ekleriyle birlikte Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek firma ve kooperatif kayıtlarındaki tüm para alışverişinin, keza 2003 sonrası kooperatifin yaptığı harcamaların kooperatif tarafından yapılması gerekip gerekmediğinin de tespiti ile üyelerin alması gereken kira bedellerinden mal edinilen kiralama bedeli olup olmadığının, bulunması halinde bu bedellerin kimler tarafından ne şekilde zimmete geçirildiği ve parasal işlerin kimler tarafından yürütüldüğü hususlarını dikkate almak suretiyle her bir sanığın sorumluluğunu belirler nitelikte bilirkişi raporu alınarak sanıkların hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeler sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Hükme esas alınan 08.03.2012 tarihli bilirkişi raporunda 31.07.2007 tarihi itibarıyla kooperatifin hesabında bulunması gereken para tutarı olarak belirlenen 33.528,33 TL'nin yazım hatası ya da hesap hatası olmadığı takdirde muhasebe hatası olarak değerlendirilemeyeceği nazara alınmadan ve bu husus karar yerinde tartışılmadan gerekçesiz şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık ...

hakkında verilen beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 17.03.2013 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle şikayetçi Hazine vekilinin sanık ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma ve 1163 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca, ek Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle ...

2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2012 tarihli ve 2009/279 Esas, 2012/117 sayılı Kararına yönelik katılanlar ... ve ... vekilleri, S.S. ... Turizm Geliştirme, İşletme ve Yatırım Kooperatifi yetkilileri ve katılan ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

3.Gerekçe bölümünde (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle ...

2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2012 tarihli ve 2009/279 Esas, 2012/117 sayılı Kararına yönelik katılanlar ..., ... ve Hazine vekilleri ile S.S. ... Turizm Geliştirme, İşletme ve Yatırım Kooperatifi yetkilileri ve katılan ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye ve ek Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde karar verildi.