9. Ceza Dairesi

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/630 Esas, 2023/75 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2021/5641 Esas, 2022/3714 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2016 tarihli ve 2016/339 Esas, 2016/468 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 11 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 13.09.2017 tarihli ve 2017/241 Esas, 2017/1623 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdure vekilinin ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin 2 nci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası son cümlesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 20.04.2022 tarihli ve 2021/5641 Esas, 2022/3714 Karar sayılı kararı ile hata hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/630 Esas, 2023/75 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası son cümlesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.05.2023 tarihli ve 9-2023/51177 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, zincirleme suç hükümleri gereği cezanın artırılmasının yersiz olduğuna, hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna ilişkindir.

2.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle; suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yaşını bildiğine hakkında hata hükümlerinin uygulanmamasına, vekalet ücreti verilmesine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

Mağdurenin sosyal medyada 2016 yılı Mart ayında suça sürüklenen çocuk ile tanıştığı, buluşmaya karar verdiği, 10.04.2016 günü ailesiyle birlikte yaşadığı Çifteler ilçesindeki evlerinden kırtasiyeye gitme bahanesiyle ayrılıp Eskişehir'e gittiği, suça sürüklenen çocuk ile buluşup ... adlı arkadaşının evine gittiği, geceyi birlikte geçirdikleri ve normal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, mağdurenin ilişki sonrası bekaretinin bozulduğu, sabah olunca buradan ayrılıp Eskişehir il merkezinde suça sürüklenen çocuğun kiraladığı eve gittikleri, bir gece de bu evde kaldıkları ve yeniden normal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, mağdurenin erkek kardeşinin mağdurenin facebook hesabına girip kendisini mağdure olarak suça sürüklenen çocuğa tanıtması sonucu yazıştıkları, bunun sonucunda suça sürüklenen çocuğun yerinin tespit edildiği, mağdurenin de eve gidince annesine eylemlerden bahsettiği kabul edilmiştir. Dosya kapsamında bulunan deliller, mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunmaları, katılanların ifadeleri, mağdure hakkında aldırılan adli raporlar, kriminal rapor sosyal medya yazışmalarından ibarettir.

Mahkemenin direnme kararı, mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, katılan ifadeleri, mağdure hakkında aldırılan adlî raporlar, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunması ve yaşını bilmediğine ilişkin beyanı, mağdure ve suça sürüklenen çocuk arasında yaşa ilişkin sosyal medya üzerinden yaptıkları mesajlaşmalar ile tüm dosya kapsamı nazara alınarak yerinde görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 20.04.2022 tarihli ve 2021/5641 Esas, 2022/3714 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.