7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve 2014/679 Esas, 2015/232 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet (5607 sayılı Kanun) suçundan mahkûmiyet hükmü kurularak neticeten, 3 yıl 4 ... hapis ve 200 gün karşılığı 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu sigaraların müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

2.İşbu kararın sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 03.11.2021 tarihli ve 2019/5877 Esas, 2021/14256 Karar sayılı ilâmıyla nakil aracının iadesi kararının onanmasına, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede; "... Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin sanık lehine hükümler içermesi sebebiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi, 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsadere edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2021/599 Esas, 2023/15 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkumiyet hükmü kurularak neticeten, 2 yıl 6 ... hapis ve 500 gün karşılığı 10.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu sigaraların müsaderesine, karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi; karar tarihinde cezaevinde olmasına rağmen yokluğunda karar verildiğine savunma hakkının kısıtlandığına, vekalet ücretinin nasıl ve ne şekilde ödeneceğinin kararda belirtilmediğine ilişkindir.

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, Alanya Sulh Ceza Hakimliği 14.11.2014 tarihli ve 2014/1379 Değişik İş sayılı önleme arama kararına istinaden oluşturulan uygulama noktasında durdurulan araçta yapılan aramada1309 karton kaçak sigara ele geçtiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın aşamalarda üzerine atılı suçu ikrar ettiği belirlenmiştir.

3.Suça konu sigaraların vergiler toplamını ve gümrüklenmiş değerini tespit eden Kaçak Eşyaya Mahsus Tespit Varakası dava dosyasında mevcuttur.

4.Sanığa bozma sonrası 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık ihtaratının usulüne uygun olarak yapıldığı, sanığın ödeme yapmadığı anlaşılmıştır.

Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2021/599 Esas, 2023/15 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın ele geçen sigaraları ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile mahkumiyet hükmü kurulmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak

UYAP sisteminden yapılan sorgulamada hüküm tarihinde başka suçtan Mersin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda tutuklu olduğu anlaşılan, duruşmalardan bağışık tutulma yönünde istemi bulunmayan sanığın duruşmalara getirtilmesi ya da SEGBİS ortamında duruşmaya katılması sağlanmadan, 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılmak suretiyle yokluğunda mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2021/599 Esas, 2023/15 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.