20. Hukuk Dairesi

Dava, marka (marka ile ilgili kurum kararlarının iptali) istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği, dava konusu "..." ibareli başvuru ile redde mesnet 2006/26387 sayılı "...+şekil" ibareli marka arasında söz konusu madde anlamında bir benzerlik bulunmadığı, zira redde mesnet markadaki renk ve şekil unsurlarının markayı başvuru ile SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca benzer olmaktan çıkardığı, ancak hem dava konusu başvuruda hem de davalı Kurum tarafından redde mesnet alınan 2003/36352 sayılı markada "..." ibaresinin beyaz zemin üzerine siyah standart büyük harflerle yazıldığı, karşılaştırılan markaların asli unsurlarının "..." ibaresi olduğu, başvurudaki "..." ibaresinin tanımlayıcı tali unsur niteliğinde bulunduğu, buna göre işaretler arasında SMK'nın 5/1-ç maddesi koşullarının oluştuğu, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 30.09.2019 tarih ve 2018/4177 E. - 2019/5997 K. sayılı kararının da bu yönde olduğu, içerisinde elektrik ve makine mühendisi bilirkişilerin bulunduğu heyetten alınan bilirkişi raporunda vurgulandığı üzere markalar arasında emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, öte yandan, davacı tarafın müktesep hak iddiasında bulunduğu markalardan hükümsüzlük davası açma süresi dolan tek marka olan "..." ibareli markanın asli unsurunun aynı/ayırt edilemeyecek kadar benzer olmaması nedeniyle başvuru yönünden müktesep hak teşkil etmeyeceği anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

1.Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafça istinaf başvurusunda yatırılan 59,30-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile kalan 368,3‬0-TL bakiye harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,

3.İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,

4.İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 26/01/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 19/01/2024